δίκτυπος
δίκτυπος, double-sounding
δίκτῠπος, ον,
- double-sounding, ἠχώ Nonn. D. 10.225.
doble, de sonido doble ref. a instrumentos musicales
αὐλός
ἠχώ
ἁρμονίη
δοῦπος
δί·κτυπος, ος, ον [ῠ] au double son, Nonn. D. 10, 225.
Étym. δίς, κτύπος.
δίκτυπος, ἠχώ, doppelt tönend, Nonn. D. 10.225.