δίκυκλος
δίκυκλος, two-wheeled
δί-κυκλος [ῐ], ον,
- two-wheeled, ὄχημα Lib. Or. 1.33; δ. [ἅρμα] two-wheeled car, D.C. 76.7.
de dos ruedas
ὄχημα
• subst. τὸ δ. carro de dos ruedas, biga D.C.76.7.2.
δί·κυκλος, ος, ον [ῐῠ] à deux roues, Lib. 1, 25 ; τὸ δίκυκλον, DC. 76, 7, voiture à deux roues.
Étym. δίς, κύκλος.
δίκυκλος, zweirädrig ; ὄχημα Liban.; τό δ., dasselbe, DC. 76.7.