διλήκυθον
διλήκυθον, double
δῐ-λήκῠθον, τό,
- double λήκυθος, Hippoloch. ap. Ath. 4.129c.
doble lecito
μύρου χρυσοῦν
δι·λήκυθον, ου (τὸ) [ῐῠ] double flacon, Hippoloch. (Ath. 129c).
Étym. δίς, λήκυθος.
διλήκυθον, τό, Doppelflasche, Ath. IV.129c.