δίστοιχος
δίστοιχος, in two rows
δί-στοιχος, ον,
- in two rows, ὀδόντες Arist. HA 501a24; [βράγχια] ib. 505a16; κριθὴ δ. two-rowed barley, Thphr. HP 8.4.2; in two courses, ὑπερτόναια SIG 969.32.
dispuesto en dos filas
ἄπεστι τῶνδε διστοίχω[ν
prob. de corosὀδόντες
(βράγχια)
τῶν μὲν κριθῶν αἱ μὲν δίστοιχοι
ὑπερτόναια ... δίστοιχα
dinteles de dos hiladas
δί·στοιχος, ος, ον, disposé sur deux rangs, Arstt. H.A. 2, 1, 52 ; 2, 13, 8 ; Th. H.P. 8, 4, 2.
Étym. δίς, στοῖχος.
δίστοιχος, zweizeilig, in doppelter Reihe ; ὀδόντες Arist. H.A. 2.1 ; κριθή Theophr.; s. δίστιχος.