δαΐσφαλτος
δαΐσφαλτος, in which one is overthrown
δᾰΐσφαλτος, ον,
- in which one is overthrown, πάλη Lyc. 170.
en que se es derribado
τὰ δευτερεῖα τῆς δαϊσφάλτου πάλης
δαΐ·σφαλτος, ος, ον [δᾰ] où l’on est renversé dans la mêlée (lutte), Lyc. 170 (δαΐς 2, σφάλλω).
δαΐσφαλτος, πάλη, im Kampfe niederstreckend, Lycophr. 170.