δαϊόφρων
δαϊόφρων, unhappy in mind, miserable
δᾱϊόφρων, ονος, ὁ, ἡ, (φρήν)
- unhappy in mind, miserable, A. Th. 918 (lyr.).
que tiene una mente desdichada, desdichado
γόος αὐτόστονος ... δ.
δαϊό·φρων, ονος (ὁ, ἡ) [ᾱ] d’une âme attristée (gémissement), p. opp. à φιλογαθής, Eschl. Sept. 918.
Étym. δάϊος, φρήν.
δαϊόφρων, [ᾱ], γόος Aesch. Spt. 901, Conj. für δαΐφρων, Elendes denkend, kläglich.
δαϊόφρων
δάϊος, φρήν
- unhappy in mind, miserable, Aesch.