δαιτρός
δαιτρός, one that carves
δαιτρός, ὁ, (δαίω)
- one that carves and portions out, esp. meat at table, Od. 1.141, 17.331, Lyc. 35, Nic. Al. 258, Ath. 1.12d.
- II hereditary priest who officiated at the Dipolia, Porph. Abst. 2.30.
trinchador, servidor de mesa
δ. δὲ κρειῶν πίνακας παρέθηκεν
• a veces tb. cocinero
δ. ἡπάτων φλοιδούμενος τινθῷ λέβητος
ὁ τὰ κρέα ὀπτῶν δ. ἐπεὶ ἴσην ἑκάστῳ μοῖραν ἐδίδου
• esp. de unos sacerdotes de las Dipolias, Porph.Abst.2.30.
δαιτρός, οῦ (ὁ) litt. celui qui découpe les aliments et distribue les portions, Od. 1, 141 ; 4, 57 ; 17, 331 ; Lyc. 35 ; Nic. Al. 258 ; Ath. 12e.
Étym. δαίνυμι.
δαιτρός, ὁ, der Zerteiler, bes. des Fleisches, Vorschneider u. Vorleger (EG. ὁ μάγειρος); Od. 1.141, 4.57, 17.331 ; vgl. Plut. Symp. 2.10.2 Ath. I.12e.
δαιτρός
ὁ
[δαίω2.]
One who carves meat, a carver Od. 1.141 = Od. 4.57, Od. 17.331.
δαιτρός : carver. (See cut.)
δαιτρός
δαίω
- one that carves meat, a carver, Od.