δαίμων
δαίμων, δαίμων, δαίμονος, ὁ or ἡ, god, goddess, divine being
- god, goddess, of individual gods or goddesses, Il. 1.222, 3.420, etc.; δαίμονι ἶσος 5.438; ἐμίσγετο δαίμονι δαίμων, of Φιλίη and Νεῖκος, Emp. 59.1:—but more freq. of the Divine power (while θεός denotes a God in person), the Deity, cf. Od. 3.27; πρὸς δαίμονα against the Divine power, Il. 17.98; σὺν δαίμονι by its grace, 11.792; κατὰ δαίμονα, almost, = τύχῃ, by chance, Hdt. 1.111; τύχᾳ δαίμονος Pi. O. 8.67; ἄμαχος δ., i. e. Destiny, B. 15.23: in pl., ὅτι δαίμονες θέλωσιν, what the Gods ordain, Id. 16.117; ταῦτα δʼ ἐν τῷ δ. S. OC 1443; ἡ τύχη καὶ ὁ δ. Lys. 13.63, cf. Aeschin. 3.111; κατὰ δαίμονα καὶ συντυχίαν Ar. Av. 544.
- 2 the power controlling the destiny of individuals: hence, oneʼs lot or fortune, στυγερὸς δέ οἱ ἔχραε δ. Od. 5.396, cf. 10.64; δαίμονος αἶσα κακή 11.61; δαίμονα δώσω I will deal thee fate, i.e. kill thee, Il. 8.166; freq. in Trag. of good or ill fortune, ὅταν ὁ δ. εὐροῇ A. Pers. 601; δ. ἀσινής Id. Ag. 1342 (lyr.); κοινός Id. Th. 812; γενναῖος πλὴν τοῦ δαίμονος S. OC 76; δαίμονος σκληρότης Antipho 3.3.4; τὸν οἴακα στρέφει δ. ἑκάστῳ Anaxandr. 4.6; personified as the good or evil genius of a family or person, δ. τῷ Πλεισθενιδῶν A. Ag. 1569, cf. S. OT 1194 (lyr.); ὁ ἑκάστου δ. Pl. Phd. 107d, cf. PMag.Lond. 121.505, Iamb. Myst. 9.1; ὁ δ. ὁ τὴν ἡμετέραν μοῖραν λελογχώς Lys. 2.78; ἅπαντι δ. ἀνδρὶ συμπαρίσταται εὐθὺς γενομένῳ μυσταγωγὸς τοῦ βίου Men. 16.2 D.; δ. ἀλάστορες Id. 8D.; ὁ μέγας [τοῦ Καίσαρος] δ. Plu. Caes. 69; ὁ σὸς δ. κακός ibid.; ὁ βασιλέως δ. Id. Art. 15; ἦθος ἀνθρώπῳ δ. Heraclit. 119; Ξενοκράτης φησὶ τὴν ψυχὴν ἑκάστου εἶναι δ. Arist. Top. 112a37.
- II δαίμονες, οἱ, souls of men of the golden age, acting as tutelary deities, Hes. Op. 122, Thgn. 1348, Phoc. 15, Emp. 115.5, etc.; θεῶν, δ., ἡρώων, τῶν ἐν Ἅιδου Pl. R. 392a: less freq. in sg., δαίμονι δʼ οἷος ἔησθα τὸ ἐργάζεσθαι ἄμεινον Hes. Op. 314; τὸν τὲ δ. Δαρεῖον ἀγκαλεῖσθε, of the deified Darius, A. Pers. 620; νῦν δʼ ἐστὶ μάκαιρα δ., of Alcestis, E. Alc. 1003 (lyr.), cf. IG 12(5).305.5 (Paros): later, of departed souls, Luc. Luct. 24; δαίμοσιν εὐσεβέσιν, = Dis Manibus, IG 14.1683; so θεοὶ δ., ib. 938, al.: also, ghost, Paus. 6.6.8.
- 2 generally, spiritual or semi-divine being inferior to the Gods, Plu. Def.orac. 2.415a, al., Sallust. 12, Dam. Pr. 183, etc.; esp. evil spirit, demon, Ev.Matt. 8.31, J. AJ 8.2.5; φαῦλοι δ. Alex.Aphr. Pr. 2.46; δαίμονος ἔσοδος εἰς τὸν ἄνθρωπον, Aret. SD 1.4; πρᾶξις ἐκβάλλουσα δαίμονας PMag.Par. 1227.
- 3 ἀγαθὸς δ. the Good Genius to whom a toast was drunk after dinner, Ar. V. 525, Nicostr.Com. 20, D.S. 4.3, Plu. QConv. 2.655e, Philonid. ap. Ath. 15.675b, Paus. 9.39.5, IG 12(3).436 (Thera), etc.; of Nero, ἀ. δ. τῆς οἰκουμένης OGI 666.3; of the Nile, ἀ. δ. ποταμός ib. 672.7 (i A.D.); of the tutelary genius of individuals (supr. 1), ἀ. δ. Ποσειδωνίου SIG 1044.9 (Halic.): pl., δαίμονες ἀ., = Lat. Di Manes, SIG 1246 (Mylasa): Astrol., ἀγαθός, κακός δ., names of celestial κλῆροι, Paul.Al. N. 4, O. 1, etc. (Less correctly written Ἀγαθοδαίμων, q.v.).
- B = δαήμων, knowing, δ. μάχης skilled in fight, Archil. 3.4. (Pl. Cra. 398b, suggests this as the orig. sense; while others would write δαήμονες in Archil., and get rid of this sense altogether; cf. however αἵμων. More probably the Root of δαίμων (deity) is δαίω to distribute destinies;; cf. Alcm. 48.)
I demon, divinidad indif. a su individualidad, puede equivaler o no a θεός, sólo sg.
1 gener. como suj. act. demon, divinidad
a) como poder divino que determina el curso de los acontecimientos
ὕστερον αὖτε μαχησόμεθ', εἰς ὅ κε δ. ἄμμε διακρίνῃ
más adelante pelearemos hasta que el demon determine nuestra suerteὣς γάρ οἱ ἐπέκλωσεν τά γε δ.
pues así lo tejió para él el demon
• en sent. favorable
τίς δ' οἶδ' εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίναις παρειπών;
¿quién sabe si con el demon de tu parte conmoverías su ánimo con tus consejos?ἄλλα δὲ καὶ δ. ὑποθήσεται
εὖ μὲν εἱμάρθαι παρὰ δαίμ[ονος ἀν]θρώποις ἄριστον
ὃς τύχᾳ μὲν δαίμονος
quien con el favor del demon
• en sent. desfavorable
ὁπότ' ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι ὅν κε θεὸς τιμᾷ
cuando un hombre quiere luchar, siéndole adverso el demon, contra un hombre al que un dios honraβέλη ... θάνατόν τε φέρει τοῖσιν ἂν δ. θέλῃ
γελᾷ δὲ δ. ἐπ' ἀνδρὶ θερμῷ
la divinidad se ríe del varón ardienteταῦτα δ' ἐν τῷ δαίμονι καὶ τῇδε φῦναι χἀτέρᾳ
del demon depende el que las cosas vayan en una u otra direcciónδαίμονος ... τὴν ἐπιβουλὴν εἶναι τὸ μὴ ... ἐᾶσαι
• acompañado de art.
ὁ πάντων κύριος δ. ... ἔνειμε τὸ τέλος
ὅ τε δ. ὁ τὴν ἡμετέραν μοῖραν εἰληχώς
τοσαύτην ὁ δ. ἔσχεν αὐτοῦ πρόνοιαν
b) en acciones concr. como un dios que actúa esp. en la fórmula homérica δαίμονι ἶσος semejante a un dios
ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος
en el ataque definitivo e irresistible de un héroe (Diomedes, Aquiles)ὁ δ' ἔσθορε δαίμονι ἶσος
μηδέ σε δ. ἐνταῦθα τρέψειε
que un dios no te lleve por ese caminoἐπί τε λῖν ἤγαγε δ. σίντην
κελευσέμεναι δέ σ' ἔμελλε δ., ὃς Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι
τίς ἄνδρας ... δ. ἀπ' Οἰνώνας ἔλασεν
qué dios expulsó de Enona a los varonesἐπεὶ δὲ δ. κάρτος Αἰτωλοῖς ὄρεξεν
καὶ τῶν μὲν ἡμῖν εὐνάσει δ. δόρυ
un dios aplacará en nuestro favor la lanza de éstos
• c. un indef.
πράγματα δ. τις εἰσκεκύλικεν
ἀλλά τις δ. ἔμειξε τοῖς πλείστοις (κακοῖς) ἐν τῷ παραυτίκα ἡδονήν
• c. art.
οἵῳ μ' ὁ δ. τέρατι συγκαθεῖρξεν
τῷ δὲ ὁ δ. προέφαινε ὡς ...
c) en el transcurso de la vida del hombre demon puede equivaler a términos más gener. y abstr. como fortuna, suerte en dif. op. (a los dioses u otras fuerzas externas al hombre)
αὐτὰρ ἐμοὶ δ. χαλεποὺς ἐπετέλλετ' ἀέθλους
en cambio a mí el demon me impuso terribles trabajos op. Zeusτὰ τοῦ θεοῦ μὲν χρηστά, τοῦ δὲ δαίμονος βαρέα
τὰ δ' οὐκ ἐπ' ἀνδράσι κεῖται· δ. δὲ παρίσχει
pero esas cosas no dependen de los hombres: el demon las otorgaπαύροισι δὲ θνατῶν ... δ. ἔδωκεν ... γῆρας ἱκνεῖσθαι
ἀγαθοὶ δὲ καὶ σοφοὶ κατὰ δαίμον' ἄνδρες ἐγένοντ'
(las Gracias dan el encanto) pero el ser valiente o sabio está a merced del demonχρήματα μὲν δ. ... δίδωσιν ... ἀρετῆς δ' ... μοῖρ' ἕπεται
ὅταν κλύδων κακῶν ἐπέλθῃ, ... ὅταν δ' ὁ δ. εὐροῇ
cuando sobreviene una ola de males ..., mas cuando el demon fluye favorable
• esp. en cont. neg. donde cabe la trad. de fatalidad, suerte funesta
ἐμοὶ καὶ πένθος ἀμέτρητον πόρε δ.
ἄλλα (κακά) δὲ δ. δώσει
δαίμον' αἰτιᾶσθαι
κἀμὲ μὲν δ. ἐλᾷ
ὦ δαῖμον, οἵας συζύγου μ' ἀποστερεῖς
• c. art.
τρυφᾷ δ' ὁ δ.
• c. calif.
στυγερὸς δέ οἱ ἔχραε δ.
τίς τοι κακὸς ἔχραε δ.;
ἆσέ με δαίμονος αἶσα κακή
ὦ ὀλὲ δαῖμον
(me envuelve el dolor) ¡suerte funesta!Ἰὼ μοίρας ἄτεγκτε δαῖμον
• asociado c. τύχη y muy frec. en la expresión κατὰ δαίμονα a merced del demon
κατὰ δαίμονα καὶ τύχαν τὰ πάντα βροτοῖσιν ἐκτελεῖται
• frec. en sent. favorable, para indicar la buena suerte
τότε κως κατὰ δαίμονα τίκτει
σὺ δέ μοι κατὰ δαίμονα καί <τινα> συντυχίαν ἀγαθὴν ἥκεις ἐμοὶ σωτήρ
pero tú gracias al demon y a una feliz coyuntura has venido a salvarmeκατὰ τύχην τινὰ καὶ δαίμονα ὑμεῖς ἐπείσθητε
εἴτε τύχα εἴτε δ. τὰ βρότεια κραίνει
ἡ δὲ τύχη καὶ ὁ δ. περιεποίησε
d) sin ref. a su poder o actividad dios en la fórmula δαίμονι ἶσος (fuera de Hom.) semejante a un dios
ὁ δ' ἀέξετο δαίμονι ἶσος
crecía igual a un diosἀνὴρ νήπιος ἤκουσε πρὸς δαίμονος
el hombre resulta un niño de pecho respecto al dios (de la misma manera que el niño respecto al hombre)ἔστι δ. ἀφθίτῳ θάλλων βίῳ
λέγοντες ὡς ἦν θεὸς ἐν ἀνθρώποις ἢ δ. θνητός
2 en sent. no act. demon equivale a lote, suerte individual personal, destino otorgado al hombre
τοι δαίμονα δώσω
te daré tu destino, e.e. te mataréἔδωκε τῇ τύχῃ τὸν δαίμονα
dejó su suerte en manos del azar, e.e. murió cuando no le correspondíaδαίμονι δ' οἷος ἔησθα, τὸ ἐργάζεσθαι ἄμεινον
cualquiera que haya sido tu suerte, mejor es trabajarδαίμον' ἀσκήσω κατ' ἐμὰν θεραπεύων μαχανάν
αὕτη ἡ νύξ καινοῦ δαίμονος ἄρχει
δαίμονι δ' ἐσθλῷ ... δαίμονι δειλῷ
• ref. a pers. concr.
ἀσινεῖ δαίμονι φῦναι
haber nacido con un destino favorableτὸν σὸν δαίμονα
• c. art.
ὁ δ. κοινὸς ἦν ἀμφοῖν
ambos tuvieron común el destinoτῇ δὲ σκληρότητι τοῦ δαίμονος ἀπιστῶν
por desconfiar del rigor del destino
II demon como divinidad personalizada equivale a θεός, en sg. o plu.
1 dios, diosa del panteón:
a) c. entidad propia y c. nombre
ἦρχε δὲ δ.
μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει δ. ἡμετέρης
ἐπεὶ ῥ' ἐπέλασσέ γε δ.
puesto que el dios (Apolo) le había cercadoἀλλά σε δ. δοίη
que la diosa (Afrodita) te concedaὁ δ' ἀέξετο δαίμονος αἴσῃ
éste (el templo) cobró auge gracias a la diosa (Deméter)πάντα κατὰ χρέος ἤνυσε δ. (Hermes)
τὴν ... μεγίστην τε δαίμονα ἥγηνται εἶναι
(Isis)ὁ μὲν δ. ἐχωρίσθη
(Asclepio)ἡ δ. ξυνῆν τῷ Πηλεῖ
(Tetis)
• frec. en invoc.
θεῶν ἐριούνιε δαῖμον
(Hermes)ὑπέρ[βι]ε δαῖμον
dios poderoso dirigido a Zeusὦ χρυσοπήληξ δαῖμον
ἰὼ πόντιε δαῖμον
χαλκείην δαίμονα
b) plu. los dioses
ἡ δ' Οὔλυμπόνδε βεβήκει δώματ' ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους
δαίμοσιν ἀρήσασθαι
δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός
ἔστι δ' ἀνδρὶ φάμεν ἐοικὸς ἀμφὶ δαιμόνων καλά
ἰὼ ἰὼ δαίμονες, <ὡς> ἔθετ' ἄελπτον κακόν
δαιμόνων ἀγάλμασιν εὔχονται
δαιμόνων φραδαῖς πένθος μέγιστον
2 dios dicho de abstr. personif.
ἐλπὶς καὶ κίνδυνος ... οὗτοι γὰρ χαλεποὶ δαίμονες ἀμφότεροι
ἄμαχος δ. (φθόνος)
δαίμονά τε τὰν ἄμαχον, ἀνίερον θράσος ... Ἄτας
3 en escritos de relig. monoteístas divinidad pagana op. ‘dios único’
δαιμόνων ὁ μαντικώτατος
(Apolo)ἑτοιμάζοντες τῷ δαίμονι τράπεζαν
(ref. al dios sirio Gad)
• plu. δαίμονες dioses falsos o paganos
μύθους ἀσέμνους, δαιμόνων διδάγματα
δαίμονες φαῦλοι
δαίμοσι καὶ ξοάνοις
III divinidad secundaria o fuerza superior al hombre, c. o sin individualidad
1 genio divino def. frec. como intermediario entre dios y el hombre:
a) sin individualidad
τοὶ μὲν δαίμονές εἰσι Διὸς μεγάλου διὰ βουλὰς ... φύλακες θνητῶν ἀνθρώπων
τούτους τοὺς δαίμονάς τε καὶ ἥρωας νομίζεσθαι καὶ ὑπὸ τούτων πέμπεσθαι ἀνθρώποις τούς τε ὀνείρους
δαίμονες οἵτε μακραίωνος λελάχασι βίοιο
τοὺς οὔτε δαιμόνων οὔτε θεῶν ὄπιν ἔχοντας
ἐπικαλουμένους τοὺς ὁμωχέτας δαίμονας καὶ τὸν Ἀπόλλω
Ἑκάτης μελαίνης δαίμονες
• en gradación c. θεοί, ἥρωες, ἄνθρωποι, ἄγγελοι, etc., Pl.R.392a, Arist.Rh.1419a10, Plb.30.25.13, Plu.Rom.28, 2.415a, Eus.PE 4.5.1, Ocell.40, 45, Dam.in Prm.183
• c. un epít.
δαίμονας εἰναλίους τε μιγαζομένους Ἥρωσιν
οἱ κρόνιοι δαίμονες
b) c. individualidad
τὸν ... Ἀφροδίτη ὦρτ' ἀνερειψαμένη ... δαίμονα δῖον
(Faetón)(Ἔρως) μεταξὺ θνητοῦ καὶ ἀθανάτου ... δ. μέγας
c) c. ref. a una protección al hombre
δαῖμον ἰθυντήριε
δ. ἐπαρωγός
δ. ἐπίρροθος
ὁ ξένιος ... δ.
el genio protector de los extranjeros
2 c. gen. pos. genio divino de
δαίμονι τῷ Πλεισθενιδᾶν
Ξενοφῶντος εὔθυνε δαίμονος οὖρον
(ὅρκος) ἐναντίον δαίμονος Καρχηδονίων
ὀμν]ύω δέ σοι τὸν βασιλέως δαίμονα
ὀμνύειν τὸν ἀμφοτέρων δαίμονα
jurar por el genio divino de ambos
• de ahí genio personal que puede ser favorable o maléfico
ὁ δεξιὸς ... δ.
εὐδαίμονα οὗ ἂν ὁ δ. ᾖ σπουδαῖος
σύστασις ἰδίου δαίμονος
• interiorizado en el hombre y esp. en especulaciones filosóficas genio individual entendido como fuerza vital que puede identificarse c. algunas facultades anímicas
κόσμον ἔμψυχον καὶ δαιμόνων πλήρη
un mundo animado y lleno de démonesἦθος ἀνθρώπῳ δ.
para el hombre su modo de ser es su genioψυχὴ οἰκητήριον δαίμονος
δαίμονα θεὸς ἑκάστῳ δέδωκεν
δ., ὃν ἑκάστῳ προστάτην καὶ ἡγεμόνα ὁ Ζεὺς ἔδωκεν
καὶ εἰ μὲν τὸ ἐνεργοῦν αἰσθητικοί, ὁ δ. τὸ λογικόν
ὁ ἴδιος δ.
3 ἀγαθὸς δ., frec. Δαίμων, (v. tb.
a) en el brindis del simposio
πιεῖν ... ἀγαθοῦ δαίμονος
b) como divinidad c. culto
τιμᾶν δὲ καὶ ἱλάσκεσθαι καὶ Ἀγαθὸν Δαίμονα Ποσειδωνίου καὶ Γοργίδος
τὸ δὲ οἴκημα Δαίμονός τε ἀγαθοῦ καὶ Τύχης ἱερόν ἐστιν ἀγαθῆς
ὁ ἀγαθὸς δ. τῆς οἰκουμένης
tít. que se aplicó a sí mismo Nerón
c) en conjuros y textos mágicos PMag.7.493, 13.772;
d) plu. ref. a los antepasados familiares equivale al lat. Di Manes
Δαιμόνων Ἀγαθῶν Ἀντέρωτος τοῦ Διονυσίου
en una sepulturaΔαίμονες εὐσεβεῖς
θεοὶ δαίμονες
e)
Ἀγαθὸς Δαίμων
n. de uno de los grandes ramales que forman el Delta del Nilo
f)
identificado c. ὁ κόσμος
ὁ ἁπλῶς νοῦς ... ἀπογεννᾷ ... τῷ δὲ ἀγαθῷ τὸν (νοῦν) τοῦ ἀγαθοῦ δαίμονος
4 astrol. ἀγαθὸς δ., κακὸς δ. (a veces
5 en lit. crist. potencia sobrenatural c. influencia maléfica sobre el hombre demon, ángel malo o ángel caído resultado de la unión entre ángeles y mujeres
οἱ δ' ἄγγελοι ... γυναῖκων μίξεσιν ... παῖδας ἐτέκνωσαν, οἵ εἰσιν οἱ λεγόμενοι δαίμονες
δαιμόνων γένος
• sg. el demonio, el maligno, satán como principio del mal
ὁ ἀρχέκακος δ.
βδελυρωπόν ... δαίμονα
al demonio de repulsiva faz
6 espíritu, espectro, alma errante de los muertos que pueden ser divinizadas,
νῦν δ' ἔστι μάκαιρα δ.
(Alcestis)ἔασον ἀναπαύσασθαι τοὺς τοῦ μακαρίτου δαίμονας
τιμαῖσι σέβοντες δαίμονί μου νέρθεν σὺν χθονίοισι θεοῖς
• c. sent. neg. espíritu maligno que amenaza y aterroriza al hombre o se apodera de él
δαίμονάς τινας ἐφ' ἑωυτῶν δυσμενέας
οἱ δὲ δαίμονες παρεκάλουν αὐτὸν λέγοντες
τὴν κατὰ τῶν δαιμόνων τέχνην
ὑπὸ δαίμονος κακοῦ τυραννούμενος
• causante del comportamiento depravado del hombre en sent. moral espíritu del mal
κακὸς δ.
• en sent. fig. dicho de un hombre malvado
νερτέριος δ.
•Gener. se deriva de δαίομαι en el sent. ‘poder que atribuye’.
1. godheid, god:
2. lot:
3. bovenmenselijk wezen geest, genius, demon:
-ονος, ὁ, ἡ.
- 1
A superhuman power, with little notion of personality (sometimes difficult to distinguish from the next sense).
- a
Represented as evil or maleficent: μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει δ. ἡμετέρης Il. 15.468. Cf. Il. 9.600, Il. 11.480, Il. 15.418, Il. 21.93: στυγερός οἱ ἔχραε δ. Od. 5.396. Cf. Od. 4.275, Od. 5.421, Od. 6.172 (cf. θεοί
174), Od. 7.248, Od. 10.64, Od. 11.587, Od. 12.169, 295, Od. 14.488, Od. 16.194, 370 (evil to the speaker), Od. 17.446, Od. 19.201, Od. 24.149. - b
As beneficent: ἄλλα δ. ὑποθήσεται Od. 3.27. Cf. Od. 9.381, Od. 17.243 = Od. 21.201 (cf. θεός τις Od. 21.196), Od. 19.10, 138.
- c
With neither notion prominent Od. 14.386.
- a
- 2
In generalized sense, superhuman power, heaven, fate, the gods (sometimes difficult to distinguish from the δαιμόνιος. sense): σὺν δαίμονι (if heaven so wills it) Il. 11.792, Il. 15.403, πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι (against the will of the gods) Il. 17.98. Cf. Il. 7.291, 377 = 396, Il. 17.104: δαίμονος αἶσα Od. 11.61. Cf. Od. 2.134, Od. 16.64, Od. 18.146, 256 = Od. 19.129, Od. 19.512, Od. 20.87, Od. 24.306.–δαίμονά τοι δώσω
(I will deal thee fate, i.e. death) Il. 8.166. - 3
With more marked notion of personality: ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος Il. 5.438 = Il. 16.705 = 786 = Il. 20.447. Cf. Il. 5.459 = 884, Il. 20.493, Il. 21.18, 227.
- 4
- a
In pl. = θεοί
in gen.: βεβήκει μετὰ δαίμονας ἄλλους Il. 1.222. Cf. Il. 6.115, Il. 23.595. - b
In sing., of a particular god: οὐδʼ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος
(i.e. the god, or, as in the sequel, the gods, by whom he was to swear) Il. 19.188: λίσσομʼ ὑπὲρ θυέων καὶ δαίμονος (i.e. whatever god the sacrifice was being made to) Od. 15.261.More definitely: γίγνωσκον ὃ δὴ κακὰ μήδετο δ. Od. 3.166 (the context app. showing that the reference is exclusively to Zeus).
- c
Of a definite goddess present in her own person: ἦρχε δ
. (i.e. Aphrodite) Il. 3.420.
- a
- 1
- a god
- α ἔστι δʼ ἀνδρὶ φάμεν ἐοικὸς ἀμφὶ δαιμόνων καλά O. 1.35 δύο δὲ γλαυκῶπες αὐτὸν δαιμόνων βουλαῖσιν ἐθρέψαντο δράκοντες O. 6.46 κῆλα δὲ καὶ δαιμόνων θέλγει φρένας P. 1.12 χρὴ τὰ ἐοικότα πὰρ δαιμόνων μαστευέμεν P. 3.59 καὶ τίς ἄνδρας ἀλκίμους δαίμων ἀπʼ Οἰνώνας ἔλασεν; N. 5.16 ἴστω λαχὼν πρὸς δαιμόνων θαυμαστὸν ὄλβον N. 9.45 χθὼν ὥτε φοινικέοισιν ἄνθησεν ῥόδοις δαιμόνων βουλαῖς I. 4.19 κρίνεται δʼ ἀλκὰ διὰ δαίμονας ἀνδρῶν I. 5.11 (Αἰακός) ὃ καὶ δαιμόνεσσι δίκας ἐπείραινε I. 8.24
- β specifically. φαυσίμβροτος δαίμων Ὑπεριονίδας O. 7.39 “οἰοπόλος δαίμων” (ὁ Τρίτων. Σ.) P. 4.28 ξεινοδόκησέν τε δαίμων fr. 311.
- γ sing. heaven, gods τύχᾳ μὲν δαίμονος O. 8.67 ἀγαθοὶ δὲ καὶ σοφοὶ κατὰ δαίμονʼ ἄνδρες ἐγένοντʼ O. 9.28 τὰ δʼ οὐκ ἐπʼ ἀνδράσι κεῖται· δαίμων δὲ παρίσχει P. 8.76 Ἄπολλον, γλυκὺ δʼ ἀνθρώπων τέλος ἀρχά τε δαίμονος ὀρνύντος αὔξεται P. 10.10 ἔκ δὲ τελευτάσει νιν ἤτοι σάμερον δαίμων P. 12.30 σύν τέ οἱ δαίμων φυτεύει δόξαν ἐπήρατον I. 6.12 θνᾴσκομεν γὰρ ὁμῶς ἅπαντες· δαίμων δʼ ἄισος I. 7.43
- b genius, guardian spirit, fortune Ξενοφῶντος εὔθυνε δαίμονος οὖρον O. 13.28 εἰ δὲ δαίμων γενέθλιος ἕρποι O. 13.105 δαίμων δʼ ἕτερος ἐς κακὸν τρέψαις ἐδαμάσσατό νιν (ὁ κακοποιός, ὡς πρὸς τὸν ἀγαθόν. Σ.) P. 3.34 τὸν δʼ ἀμφέποντʼ αἰεὶ φρασὶν δαίμον ἀσκήσω P. 3.109 Διός τοι νόος μέγας κυβερνᾷ δαίμονʼ ἀνδρῶν φίλων P. 5.123 κατερεῖς πόθεν ἔλαβες ναυπρύτανιν δαίμονα καὶ τὰν θεμίξενον ἀρετάν (sc. Αἴγινα) Pae. 6.131
1
τούτῳ γὰρ (τῷ θεῷ) ὑπετάγησαν ἄγγελοι, ἀρχάγγελοι, δαίμονες, δαιμόνισσαι καὶ πάντα τὰ ὑπὸ τὴν κτίσιν
a este dios fueron sometidos ángeles, arcángeles, démones, démones femeninos y todo lo que está bajo la creación
τὸ μέγα ὄνο<μα> ... ὅν πᾶς θ(εὸς) προσκυνεῖ καὶ π[ᾶ]ς δ. φρίσσει
el gran nombre, ante el cual se postra todo dios y todo demon se estremece
εὐλόγητος ἐν θεοῖς πᾶσι καὶ ἀγγέλοις καὶ δαίμοσι, ἐλθὲ καὶ φάνηθί μοι
alabado entre todos los dioses, ángeles y démones, ven y muéstrate a mí
ἄγετε, κραταιοὶ δαίμονες, συνεργήσατέ μοι σήμερον
vamos, poderosos démones, ayudadme hoy
ὅτι ἐπιτάσσει σοι ὁ μέγας καὶ ἄρρητος ... τοῦ μεγάλου θεοῦ δ.
porque te lo manda el grande e inefable demon del gran dios
ἀνασπᾷ τὸ φυτὸν ἐξ ὀνόματος ἐπικαλούμενος τὸν δαίμονα
arranca la planta invocando por su nombre al demon
δ., ἀερ<οδ>ιαφρίξ, ἀκτινοπ<οι>ῶν, ... ὁ δολοποιῶν
demon, que por el aire haces estremecer, creador de rayos, el que crea engaños
1.a
νῦν μοι ἐλθεῖν ἀνάγκασον φίλον δαίμονα χρησμῳδόν
ahora obliga a venir a mí, como amigo, a un demon que profetice
ἀνάπεμψον μοι, τῷ δεῖνα, νυκτὸς τὸν δαίμονα ταύτης τῆς νυκτὸς χρηματίζοντά μοι περὶ τοῦ δεῖνα πράγματος
envíame a mí, fulano, de noche al demon, en esta noche, para que me profetice sobre tal asunto
πέμψον δαίμονα τοῦτον ἐμαῖς ἱεραῖς ἐπαοιδαῖς
envía este demon a mis sagrados cánticos
ἔξαφες τὰ πνεύματα τῶν δαιμόνων τούτων ὅπου μού ἐστιν ἡ πυξίς
envía los espíritus de estos démones a donde está mi tablilla
ὁρκίζω πάντας δαίμονας τοὺς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ συμπαρασταθῆναι τῷ δαίμονι τούτῳ
conjuro a todos los démones de este lugar para que asistan a este demon
ἐξορκίζω ὑμᾶς, δαίμονες, τοὺς ἐνθάδε κειμένους καὶ ἐνθάδε διατρεφομένους
os conjuro a vosotros, démones, los que permanecéis aquí y aquí os mantenéis
διορκίζω ὑμᾶς δαίμονας κατὰ τῶν ὑμῶν πικρῶν ἀναγκῶν τῶν ἐχουσῶν ὑμᾶς καὶ ἀνεμοφορήτων
os conjuro a vosotros, démones, por las fuertes coaciones que os dominan y por los arrastrados por el viento
δαίμονες φυλάσσονται χαρακτήρων τὴν θείαν ἐνέργειαν, ἥνπερ μέλλεις ἔχειν
los démones se ponen en guardia ante la divina energía de los signos que vas a poseer
1.b
πέμψον δαίμονα τοῦτον τῇ δεῖνα μεσάταισι ὥραις, οὗπερ ἀπὸ σκήνους κατέχω τόδε λείψανον ἐν χερσίν
envíale a fulana, en las horas intermedias, este demon, de cuyo cadáver retengo este resto en mis manos
πέμψον τὸν δαίμονα, ὅνπερ ἐξῃτησάμην, τῇ δεῖνα
envía el demon, por el que he suplicado, a fulana
κύριε, ἔκπεμψον τὸν ἱερὸν δαίμονα
señor, envía al sagrado demon
1.c
κλῶνα δάφνης ἑπτάφυλλον ἔχε ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ καλῶν τοὺς ... χθονίους δαίμονας
sostén una rama de siete hojas de laurel con la mano derecha mientras invocas a los démones subterráneos
ἀνάστηθι, δ. καταχθόνιε
levántate, demon subterráneo
σοὶ λέγω, τῷ καταχθονίῳ δαίμονι
a ti te hablo, demon subterráneo
ἐγείρεσθε, οἱ ἐν τῷ σκότει δαίμονες
despertad, démones de la oscuridad
δαίμονες ἐν φθιμέν[ο]ις, σιγὴν τρομέοντες ἔ[χοιτ]ε
démones de entre los muertos, guardad silencio atemorizados
παρακατατίθεμαι ὑμῖν τοῦτον τὸν κατάδεσμον, ... θεοῖς καὶ δαίμοσι καταχθονίοις, ἀώροις τε καὶ ἀώραις
os confío este hechizo a vosotros, dioses y démones subterráneos, hombres y mujeres que han muerto prematuramente
διέγειρόν σου τὸν δαίμονα καὶ εἴσελθε ἐν τῷ πυρὶ τούτῳ
despierta a tu demon y entra en este fuego
ἵνα μοι ἦν ὑπήκοος πᾶς δ. οὐράνιος καὶ αἰθέριος
para que me sirva todo demon celestial y etéreo
1.d
διαφύλαξόν με ἀπὸ πονηροῦ παντὸς δαίμονος
protégeme de todo demon maléfico
ὑπεράσπισόν μου πρὸς πᾶσαν ὑπεροχὴν ἐξουσίας δαίμονος ἀε[ρί]ου
defiéndeme contra todo exceso de poder mágico de demon aéreo
φυλακτήριον σωματοφύλαξ πρὸς δαίμονας
amuleto que protege el cuerpo contra démones
διαφυλάσσων ... ἀπὸ παντὸς κακοῦ καὶ μήνιος θεῶν καὶ δαιμόνων καὶ ἀπὸ βασκάνων πάντων
protegiendo de todo mal y de la cólera de dioses, démones y de todos los brujos
1.e
πρᾶξις γενναία ἐκβάλλουσα δαίμονας
práctica excelente que expulsa démones
ἐξορκίζω σε, δαῖμον, ὅστις ποτ' οὖν εἶ, κατὰ τούτου τοῦ θεοῦ
te conjuro, demon, quienquiera que seas, por este dios
φυλακτήριον, ὃ περιτίθησιν ὁ κάμνων μετὰ τὸ ἐκβαλεῖν τὸν δαίμονα
un amuleto que se pone el enfermo después de expulsar al demon
ἔξελθε, δαῖμον, ἐπεί σε δεσμεύω δεσμοῖς ἀδαμαντίνοις ἀλύτοις
sal, demon, pues te ato con cadenas de acero indisolubles
ἅγιε Ἀκέφαλε, ἀπάλλαξον τὸν δεῖνα ἀπὸ τοῦ συνέχοντος αὐτὸν δαίμονος
sagrado Acéfalo, libera a fulano del demon que lo posee
ἐὰν μὲν ὁ πρῶτος λύχνος πταρῇ, γνῶ, ὅτι εἴλημπται ὑπὸ τοῦ δαίμονος
si la primera lámpara chisporrotea, sabe que ha sido poseída por el demon
εἰσκρίνετω τὸν περιπτάμενον δαίμονα τοῦ πλάσματος τούτου
que haga entrar al demon que rodea a esta criatura
ὁ δὲ λόγος λεγόμενος ὁρκίζει δαίμονας καὶ εἰσκρίνει
la fórmula que se recita conjura démones y los hace entrar
1.f
σύστασις ἰδίου δαίμονος
fórmula de encuentro con el demon propio
ἐρεῖ σοι καὶ περὶ ἄστρου καὶ ποῖός ἐστιν ὁ σὸς δ. καὶ ὁ ὡρόσκοπος
y te hablará sobre tu estrella, cómo es tu demon y tu horóscopo
1.g
παρεδρικῶς προσ[γίνεται δαί]μων, ὅς τὰ πάντα μηνύσει σοι ῥητῶς
a modo de asistente existe un demon que te lo revelará todo expresamente
2
ἐπικαλοῦμαί σε, βασιλεῦ βασιλέων, ... ἔνδοξε ἐνδοξοτάτων, δ. δαιμόνων
te invoco a ti, rey de reyes, glorioso entre los más gloriosos, demon de démones
2.a
ἔγειρέ μοι <σαυτόν>, ὁ μέγας δ.
despiértate para mí tú, el gran demon
ἵλαθί μοι, ... δαῖμον ἀκοιμήτου πυρός, ἄφθιτε, χρυσεόκυκλε
séme propicio, demon del fuego que no se extingue, inmortal, círculo de oro
2.b
ἐγώ εἰμι ὁ ἀκέφαλος δ. ἐν τοῖς ποσὶν ἔχων τὴν ὅρασιν
yo soy el demon acéfalo, el que tiene la visión en los pies
ὁρκίζω σέ, δ., κατὰ τῶν βʹ ὀνομάτων σου
te conjuro, demon, por tus dos nombres
2.c
ὁ μέγιστος δ. Ἰαὼ Σαβαώ ... ἐν τῷ οὐρανῷ θεὸς ὁ μονογενής
el supremo demon Iao Sabaot, en el cielo dios unigénito
2.d
ἐλθὲ] ... [Ἀβραξ]ᾶ, περίβωτε τὸ κοσμικὸν οὔνομα δ.
ven, Abraxas, demon famoso por tu nombre cósmico
2.e
δεῦρό μοι, ὁ ἀκαταμάχητος δ.
ven junto a mí, demon invencible
2.f
ἐπικαλοῦμαί σε, δέσποινα τοῦ σύμπαντος κόσμου, ... θεὰ μεγαλοδύναμε, [δαίμ]ων ἱλαρῶπι
te invoco, señora de todo el cosmos, diosa de gran poder, demon de mirada propicia
3
donde permanecen los espíritus de los hombres que antes vieron la luz
te conjuro a ti, el demon de gato dotado de espíritu
4
te conjuro a ti, fuego, demon del amor sagrado, el invisible y el compuesto de muchas partes
5
5.a
αἰτῶν καὶ παρακαλῶν, ὅπως διώξῃς ἀπ' ἐμοῦ, τοῦ δούλου σου, τὸν δαίμονα προβασκανίας
pidiendo y suplicando que alejes de mí, tu esclavo, al demonio del embrujamiento
φυλάξατέ με ἀπὸ παντὸς δ[αίμονος] ἀρσε[νικοῦ ἢ θηλυκοῦ
guardadme de todo demonio, masculino o femenino
κοσ[μο]κράτορες τοῦ [σ]κότους, ἢ καὶ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἢ πτῶσις δαίμονος ... μὴ ἰσχύσωσι κατὰ τῆς εἰκόνος
que los señores de las tinieblas, ya sea un espíritu impuro o aparición de un demonio, no tengan fuerza contra su imagen
- Ia god, goddess, like θεός, θεά, Hom., Trag., etc.:—in Hom. also deity or divine power (θεός denotes a god in person), Lat. numen; πρὸς δαίμονα against the divine power; σὺν δαίμονι with it, by its favour, Il.:—so, κατὰ δαίμονα, nearly = τύχηι, by chance, Hdt.; ἐν τῶι δ. θεῶν ἐν γούνασι, Soph.
- 2oneʼs daemon or genius, oneʼs lot or fortune, στυγερὸς δαίμων Od.; δαίμονος αἶσα κακή Od.: absol. good or ill fortune, Trag.; esp. of the evil genius of a family, Aesch.
- IIδαίμονες, in Hes., are the souls of men of the golden age, forming the link between gods and men:—later, of any departed souls, Lat. manes, lemures, Luc.
- IIIin NTest. an evil spirit, a demon, devil.
-
…, θεοὺς οὐχ ἡγούμενον φάναι με θεοὺς αὖ ἡγεῖσθαι πάλιν, ἐπειδήπερ γε δαίμονας ἡγοῦμαι · εἰ δʼ αὖ οἱ δαίμονες θεῶν παῖδές εἰσιν νόθοι τινὲς ἢ ἐκ νυμφῶν ἢ ἔκ τινων ἄλλων ὧν δὴ καὶ λέγονται, τίς ἂν ἀνθρώπων…
Plato, Apology
-
…νομίζω κατὰ τὸν σὸν λόγον, καὶ ταῦτα καὶ διωμόσω ἐν τῇ ἀντιγραφῇ. εἰ δὲ δαιμόνια νομίζω, καὶ δαίμονας δήπου πολλὴ ἀνάγκη νομίζειν μέ ἐστιν · οὐχ οὕτως ἔχει ; ἔχει δή · τίθημι γάρ σε ὁμολογοῦντα, ἐπειδὴ…
Plato, Apology
-
…οὔ ; πάνυ γε. οὐκοῦν εἴπερ δαίμονας ἡγοῦμαι, ὡς σὺ φῄς, εἰ μὲν θεοί τινές εἰσιν οἱ δαίμονες, τοῦτʼ ἂν εἴη ὃ ἐγώ φημί σε αἰνίττεσθαι καὶ χαριεντίζεσθαι, θεοὺς οὐχ ἡγούμενον φάναι με θεοὺς αὖ ἡγεῖσθαι…
Plato, Apology
-
…καὶ τοῖς ἄλλοις τουτοισί. ἀλλὰ τὸ ἐπὶ τούτῳ γε ἀπόκριναι · ἔσθʼ ὅστις δαιμόνια μὲν νομίζει πράγματʼ εἶναι, δαίμονας δὲ οὐ νομίζει ; οὐκ ἔστιν. ὡς ὤνησας ὅτι μόγις ἀπεκρίνω ὑπὸ τουτωνὶ ἀναγκαζόμενος. οὐκοῦν δαιμόνια μὲν φῄς…
Plato, Apology
-
…ἐστιν · οὐχ οὕτως ἔχει ; ἔχει δή · τίθημι γάρ σε ὁμολογοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἀποκρίνῃ. τοὺς δὲ δαίμονας οὐχὶ ἤτοι θεούς γε ἡγούμεθα ἢ θεῶν παῖδας ; φῂς ἢ οὔ ; πάνυ γε. οὐκοῦν εἴπερ δαίμονας ἡγοῦμαι…
Plato, Apology
-
…νοῦν ἔχοντα ἀνθρώπων, ὡς οὐ τοῦ αὐτοῦ ἔστιν καὶ δαιμόνια καὶ θεῖα ἡγεῖσθαι, καὶ αὖ τοῦ αὐτοῦ μήτε δαίμονας μήτε θεοὺς μήτε ἥρωας, οὐδεμία μηχανή ἐστιν. ἀλλὰ γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὡς μὲν ἐγὼ οὐκ…
Plato, Apology
-
…δὲ δαίμονας οὐχὶ ἤτοι θεούς γε ἡγούμεθα ἢ θεῶν παῖδας ; φῂς ἢ οὔ ; πάνυ γε. οὐκοῦν εἴπερ δαίμονας ἡγοῦμαι, ὡς σὺ φῄς, εἰ μὲν θεοί τινές εἰσιν οἱ δαίμονες, τοῦτʼ ἂν εἴη ὃ ἐγώ φημί…
Plato, Apology
-
…ὃ ἐγώ φημί σε αἰνίττεσθαι καὶ χαριεντίζεσθαι, θεοὺς οὐχ ἡγούμενον φάναι με θεοὺς αὖ ἡγεῖσθαι πάλιν, ἐπειδήπερ γε δαίμονας ἡγοῦμαι · εἰ δʼ αὖ οἱ δαίμονες θεῶν παῖδές εἰσιν νόθοι τινὲς ἢ ἐκ νυμφῶν ἢ ἔκ τινων ἄλλων ὧν…
Plato, Apology
-
…τὸν ἅπαντα χρόνον πενθεῖν τοὺς τεθνεῶτας · νῦν δὲ ἥ τε φύσις καὶ νόσων ἥττων καὶ γήρως, ὅ τε δαίμων ὁ τὴν ἡμετέραν μοῖραν εἰληχὼς ἀπαραίτητος. ὥστε προσήκει τούτους εὐδαιμονεστάτους ἡγεῖσθαι, οἵτινες ὑπὲρ μεγίστων καὶ καλλίστων κινδυνεύσαντες οὕτω…
Lysias, Speeches
-
…εἴη δʼ ἀγαθῶν ἀγαθὴ διάνοια πολίταις. χαίρετε, χαίρετε δʼ αὖθις, ἐπανδιπλάζω, πάντες οἱ κατὰ πτόλιν, δαίμονές τε καὶ βροτοί, Παλλάδος πόλιν νέμον τες · μετοικίαν δʼ ἐμὴν εὖ σέβοντες οὔτι μέμ ψεσθε συμφορὰς βίου .…
Aeschylus, Eumenides