δάϊος
δάϊος, hostile, destructive
- hostile, destructive, Hom. only in Il., δηΐου ἐκ πολέμου 7.119; δ. ἄνδρα 6.481: esp. as epith. of πῦρ, burning, consuming, 8.181, al.; δάϊοι enemies, Pi. N. 8.28, A. Ag. 559; λάφυρα δᾴων Id. Th. 278 (dub.l.); φόβημα δαΐων S. OC 699 (lyr.): in sg., fighting man, Ar. Ra. 1022; also δᾴου μάχας S. Ichn. 239; δαΐον ὁρμάν hostile, Ar. Nu. 335 (=[Philox.]18 (anap.)); ἔπιτε δαΐαν ὁδόν Ar. Ra. 897 (lyr.).
- 2 unhappy, wretched, A. Pers. 282 (lyr.), etc., S. Aj. 784, E. Andr. 838 (lyr.).
- II (δαῆναι) knowing, cunning, τεχνίτης APl. 16.119 (Posid.). Adv. δαΐως Epicur. Fr. 183 codd. Plu. (δαιμονίως Usener). [δᾱϊος: but disyll. in Hom. where the last syll. is long; Trag., when disyll., written δᾷος, A. Pers. 282; δη̆ῐων at the end of a pentam., AP 6.123 (Anyte).]
I sent. neg.
1 de abstr. y cosas destructor cont. bélico
πόλεμος
δαΐας πεπαυμέ[νοι σάλ]πιγγος
ἔγχεα
μάχα
τέρας
ἄνθεμα ... δήιον
ofrenda de guerra
• del fuego devorador, arrasador, Il.8.181, A.Th.222
• rel. fenómenos atmosféricos violento, catastrófico
ἐποίουν ὑγρᾶν Νεφελᾶν ... δάιον ὁρμάν
• de un camino de destrucción
τίνα λόγων ἔπιτε δαΐαν ὁδόν
δ. νόσος
enfermedad destructiva
2 de pers. hostil, enemigo
κτείνας δήϊον ἄνδρα
δῄων ἀνδρῶν ἀντιάσειν
λοξὸν ... ὁρῶσι πάντες ὥστε δήιον
πᾶς ἄν τις ἀνὴρ ἠράσθη δάιος εἶναι
βάτου ἦν ... ἐγὼ δήιος
• subst. plu. (οἱ) δάϊοι los enemigos
δηΐοισι μάχεσθαι
δᾴοισιν ... ἕλκεα ῥῆξαν
εἰ μὴ ... δῄων ὀρέγοιτο
εὐναὶ γὰρ ἦσαν δαΐων πρὸς τείχεσιν
στάζε φόνον δαΐων
3 desgraciado de pers.
ἴυζ' ἄποτμον βοὰν δυσαιανῆ †Πέρσαις δαΐοις†
ὦ δαΐα Τέκμησσα
• rel. conducta personal de consecuencias funestas
τόλμαι
II uso expresivo, sent. posit. tremendo, arrasador, extraordinario
Λύσσιπε ... δάιε τεχνίτα
III adv. -ως extraordinariamente
δ. τε καὶ μεγαλοπρεπῶς
•La rel. c. δαίω ‘quemar’ < *dau̯iō sería secundaria; deriv. de
1. van zaken vernietigend, verderfelijk.
2. van pers.
a. vernietigend, vijandig; subst. plur.
b. ongelukkig, ellendig:
1) feindlich, vernichtend, bei Tragg. in chor. u. mel.; πῦρ Aesch. Spt. 222 ; μάχαι Soph. Aj. 365 ; ἐγχέων φόβημα δαΐων O.C. 597 ; ὁδός Ar. Ran. 897 ; δάϊοι, Feinde, Pind. N. 8.28.
2) elend, unglücklich, auch im Trimeter diese Form, Aesch. Pers. 274, 947 ; Soph. Aj. 771 ; Eur. Herc.Fur. 1023.
3) erfahren, kundig, δάϊε τεχνῖτα Posidip. 14 (Plan. 119); δαΐως καὶ μεγαλοπρεπῶς ἐπεμελήθητε Plut. Non Posse 15.
- 1enemy σφόδρα δόξομεν δαίων ὑπέρτεροι ἐν φάει καταβαίνειν N. 4.38 ἦ μὰν ἀνόμοιά γε δᾴοισιν ἐν θερμῷ χροὶ ἕλκεα ῥῆξαν (Hermann: δαίοισιν codd.) N. 8.28 δᾴο]ις (e Σ supp. G-H.) Πα. 2. 40. [δαιον (supp. Kambylis:) v. γάϊος.]
- Ihostile, destructive, dreadful, epith. of πῦρ, burning, consuming, Il., Trag.:— δάϊοι, δᾶιοι enemies, Aesch., Soph.; in sg. an enemy, Ar.; hence as adj. hostile, Ar.
- 2unhappy, wretched, Trag.
- IIknowing, cunning, Anth.
-
…παῖδʼ Ἄλπιστον τοῦ Σησάμα τοῦ Μεγαβάτα, Πάρθον τε μέγαν τʼ Οἰβάρην ἔλιπες ἔλιπες ; ὢ ὢ ; ὢ ; δᾴων. Πέρσαις ἀγαυοῖς κακὰ πρόκακα λέγεις. ; ἰὼ ἰὼ ; δῆτα ἴυγγʼ ἀγαθῶν ἑτάρων μοι ὑπομιμνήσκεις ; κινεῖς ;…
Aeschylus, Persians
-
…ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλʼ ἀέκων · περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν. πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσʼ ἐπέτελλεν · Αἴαντʼ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο…
Homer, Iliad
-
…ἐν διπλάκεσσιν. οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα, πᾶς δʼ ἀπώλλυτο στρατὸς δαμασθεὶς ναΐοισιν ἐμβολαῖς ἴυζʼ ἄποτμον Πέρσαις δυσαιανῆ βοὰν δᾴοις, ὡς πάντα παγκάκως ἔφθισαν · αἰαῖ στρατοῦ φθαρέντος. ὦ πλεῖστον ἔχθος ὄνομα Σαλαμῖνος κλύειν. φεῦ, τῶν…
Aeschylus, Persians
-
…τʼ αἴδεο καί μʼ ἐλέησον αὐτήν, εἴ ποτέ τοι λαθικηδέα μαζὸν ἐπέσχον · τῶν μνῆσαι φίλε τέκνον ἄμυνε δὲ δήϊον ἄνδρα τείχεος ἐντὸς ἐών, μὴ δὲ πρόμος ἵστασο τούτῳ σχέτλιος · εἴ περ γάρ σε κατακτάνῃ, οὔ σʼ…
Homer, Iliad
-
…χερὸς ὀρέγματα ἄνωθεν ἀνέκαθεν, κτύπῳ δʼ ἐπερρόθει κροτητὸν ἀμὸν καὶ πανάθλιον κάρα. ἰὼ ἰὼ δαΐα πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτʼ, ἄνευ δὲ πενθημάτων ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι. τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…ποιμένα λαῶν θύνοντʼ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφρʼ ὑπόεικε μάχης, τὸν δʼ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην. αὐτὰρ ἐπεί κʼ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε τοι κράτος…
Homer, Iliad
-
…μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν · ὦ γέρον οὔ νύ τι σοί γε μέλει κακόν, οἷον ἔθʼ εὕδεις ἀνδράσιν ἐν δηΐοισιν, ἐπεί σʼ εἴασεν Ἀχιλλεύς. καὶ νῦν μὲν φίλον υἱὸν ἐλύσαο, πολλὰ δʼ ἔδωκας · σεῖο δέ κε…
Homer, Iliad
-
…κέλευσε πᾶσι μάλα, πρῶτον δʼ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν ἴφθιμον Μελάνιππον. ὃ δʼ ὄφρα μὲν εἰλίποδας βοῦς βόσκʼ ἐν Περκώτῃ δηΐων ἀπὸ νόσφιν ἐόντων · αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν νέες ἤλυθον ἀμφιέλισσαι, ἂψ εἰς Ἴλιον ἦλθε, μετέπρεπε δὲ Τρώεσσι ,…
Homer, Iliad
-
…ὅμως δʼ ἀνάγκη πᾶν ἀναπτύξαι πάθος, Πέρσαι · στρατὸς γὰρ πᾶς ὄλωλε βαρβάρων. ἄνιʼ ἄνια κακὰ νεόκοτα καὶ δάιʼ ·. αἰαῖ, διαίνεσθε, Πέρσαι, τόδʼ ἄχος κλύοντες. ὡς πάντα γʼ ἔστʼ ἐκεῖνα διαπεπραγμένα · αὐτὸς…
Aeschylus, Persians
-
…ὅς κε λάχῃσιν · οὗτος γὰρ δὴ ὀνήσει ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς, καὶ δʼ αὐτὸς ὃν θυμὸν ὀνήσεται αἴ κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ κλῆρον ἐσημήναντο ἕκαστος, ἐν δʼ ἔβαλον κυνέῃ Ἀγαμέμνονος…
Homer, Iliad