δαίνυμι

δαίνῡμι, imper. δαίνῡ Il. 9.70, part. -ύντα Od. 4.3: Ep. impf. δαίνῡ Il. 23.29; δαίνυεν (from δαινύω) Call. Cer. 84: fut. δαίσω Il. 19.299, A. Eu. 305: aor. ἔδαισα Pi. N. 9.24, Hdt. 1.162, E. Or. 15:—Med., δαίνῠται Il. 15.99: 2 sg. subj. δαινύῃ Od. 19.328; Ep. 3 sg. opt. δαινῦτο Il. 24.665; 3 pl. opt. δαινύατο Od. 18.248; part. -ύμενος Cratin. 142; 2 sg. impf. δαίνυʼ (i.e. -υο) Il. 24.63: fut. δαίσομαι Lyc. 668, Herod. 4.93, etc., (μετα-) Od. 18.48: aor. ἐδαισάμην Archil. 99, Pi. P. 10.31, etc.; δαισάμενοι Od. 18.408; [δαινῠη Od. 19.328; but δαινῡῃ 8.243 (for wh. δαινύεαι shd. be read)]. (v. δαίω B.):—

• poet. Verb (used by Hdt.), give a banquet or feast, δαίνυ δαῖτα γέρουσι Il. 9.70; ἔφασκες . . δαίσειν γάμον didst promise to give me a marriage-feast, 19.299, cf. Od. 4.3, h.Ven. 141, Pi. N. 1.72; ὁτοῖσι τάφον μενοεικέα δαίνυ Il. 23.29, cf. Od. 3.309; δ. ὑμεναίους, γάμους, E. IA 123 (lyr.), 707.
• • • 2 c. acc. pers., feast one on a thing, τὸν . . Ἀστυάγης ἀνόμῳ τραπέζῃ ἔδαισε Hdt. 1.162, cf. E. Or. 15; ζῶν με δαίσεις thou shalt be my living feast, A. Eu. 305.
  • II Med., have a feast given one, feast, in Hom. more freq. than Act., Il. 15.99, al., cf. Pi. I. 6(5).36, Hdt. 1.211; δαίσασθαι γάμον Archil. l.c.
  • • 2 c. acc., feast on, eat, δαῖτα, ἑκατόμβας, κρέα, Od. 3.66, Il. 9.535, Od. 12.30; κρέα δαίνυσθαι Hdt. 3.18, Ant.Lib. 18.2 (but c. gen., Id. 11.7); ἐδαίσατο παῖδα S. Fr. 771.5, cf. El. 543; μίαν δ. τράπεζαν eat at a common table, Theoc. 13.38: of fire, consume, Pi. N. 9.24, S. Tr. 765; of poison, ib. 1088.

δαίνυμι, [ῡ], fut. δαίσω, eigtl. austeilen, zum Essen, vom Wirte (Suid. εὐωχεῖν); δαίνυ δαῖτα γέρουσιν, gieb einen Schmaus, Il. 9.70 ; τάφον, er gab einen Leichenschmaus, 23.29 ; Od. 3.309 ; δαίνυ γάμον Hom. h. Vener. 142 ; δαίσειν γάμον Il. 19.299 ; γάμον δαίσαντα Pind. N. 1.72 ; γάμους ἔδαισαν Eur. I.A. 707 ; εἰλαπίνας Call. Cer. 85 ; δαίσομεν ὑμεναίους Eur. I.A. 123 ; auch Sp., wie DS. 5.49 ; Dion.Hal. 1.48 ; – τινά, Einen bewirten, z.B. ἀνόμῳ τραπέζῃ Her. 1.162 ; ζῶν με δαίσεις Aesch. Eum. 305 ; Eur. Or. 15. Abweichend = essen, bei Ath. XII.530 f.
Med. δαίνυμαι (conj. δαινύῃ Od. 8.243 ; opt. δαινῦτο Il. 24.665, vgl. Scholl. Herodian.; δαινύατο Od. 18.248 ; impf. δαίνυο Il. 24.63 ; ἐδαινύμην Eubul. Ath. II.63e ; δαισάμενοι Od. 7.188); sich bewirten lassen, schmausen, VLL εὐωχεῖσθαι ; absolut, Il. 15.99 ; Her. 1.211, 2.100 ; Pind. I. 5.36 ; δαῖτα Od. 3.66 ; ἑκατόμβας Il. 9.535 ; εἰλαπίνην Il. 23.201 ; δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ Od. 9.162 ; κρέα Her. 3.18 u. sonst ; γάμον Archil. frg. 84 ; τράπεζαν δαίνυντο Theocr. 13.38 ; Philostr. Uebertr., ἐχίδνης ἰὸς ἐδαίνυτο Soph. Tr. 782 ; δαίσασθαι ἵμερον τέκνων El. 543, genießen ; πυραὶ δαίσαντο φῶτας Pind. N. 9.24 ; auch in Anth.

δαίνυμι

[δαίω2.]

Fut. infin. δαίσειν Il. 19.299.

2 sing. subj. mid. δαινύῃ Od. 8.243. δαινύ̆ῃ Od. 19.328.

3 sing. opt. δαινῦτο Il. 24.665.

3 pl. δαινύατο Od. 18.248.

2 sing. impf. δαίνυο Il. 24.63.

Nom. pl. masc. aor. pple. δαισάμενοι Od. 7.188, Od. 18.408. (μετα-.)

• • 1
  • • a

      To give (a meal): δαίνυ δαῖτα γέρουσιν Il. 9.70.

    • b

      To give (a wedding-feast): δαινύντα γάμον Od. 4.3.

      Sim. δαίσειν γάμον (app., to bring it about) Il. 19.299.

    • c

      To give (a funeral-feast) Il. 23.29: Od. 3.309.

  • 2

    In mid.

  • • • α

        To take a meal (often with the notion of faring well or revelling): εἴ τις δαίνυται εὔφρων Il. 15.99. Cf. Il. 1.468 = 602 = Il. 2.431 = Il. 7.320 = Il. 23.56, Il. 4.386, Il. 5.805, Il. 7.477, Il. 9.228: δαινύμενοι τερπώμεθα Od. 1.369. Cf. Od. 1.228, Od. 2.247, 311, Od. 3.471, Od. 7.188, 203, Od. 8.243, Od. 10.9, 61, 452, Od. 12.398, Od. 14.195, 250, Od. 15.398, Od. 16.479 = Od. 19.425, Od. 17.332, Od. 18.248, 408, Od. 19.328, Od. 21.89, 290, 319.

      • β

        Of a wedding-feast Il. 24.63: Od. 4.15, 238.

      • γ

        Of a funeral-feast Il. 24.665.

      • δ

        With cognate acc. As (α): εἰλαπίνην δαίνυντο Il. 23.201. Cf. Od. 3.66 = Od. 20.280, Od. 7.50, Od. 11.186, Od. 13.26.

        As (γ) Il. 24.802.

    • b

      To partake of: ἑκατόμβας Il. 9.535 (i.e. of the god’s share thereof): κρέα τε καὶ μέθυ Od. 9.162 = 557 = Od. 10.184 = Od. 10.468 = Od. 10.477= Od. 12.30.

δαίνυμι (aor. δαίσαντα: med. δαινυμένων: aor. ἐδαίσατο, δαίσαντο)

• • a act., celebrate by feasting καὶ γάμον δαίσαντα (Ἡρακλέα) πὰρ Δὶ Κρονίδᾳ N. 1.72
  • b med. feast
  • • α abs. καὶ θεοὶ δαίσαντο παρʼ ἀμφοτέροις P. 3.93 Ὑπερβορέων παρʼ οἷς ποτε Περσεὺς ἐδαίσατο λαγέτας P. 10.31 ἀλλʼ Αἰακίδαν καλέων ἐς πλόον < > κύρησεν δαινᾰμένων. (κεῖνον supp. Schr., πάντων Tricl.) I. 6.36
    • β c. acc., feast upon ἑπτὰ γὰρ δαίσαντο πυραὶ νεογυίους φῶτας N. 9.24

δαίνυμι (δαίω2), imp. 2 sing. δαίνῡ, part. δαινύντα, ipf. δαίνῡ, fut. inf. δαίσειν, mid. pres. opt. δαινῦτο, -ύατο, aor. part. δαισάμενος: I. act., divide, distribute food, to each his portion, said of the host; δαίνῡ δαῖτα γέρουσιν, Il. 9.70; hence, ‘give a feast, τάφον, γάμον, funeral, marriage-feast, Od. 3.309, Il. 19.299.—II. mid., partake of or celebrate a feast, feast (upon); abs., Il. 15.99, Il. 24.63; w. acc., δαῖτα, εἰλαπίνην, κρέα καὶ μέθυ, Od. 9.162.

δαίνυμι δαίω 2,

• • Ito divide:—to give a banquet or feast, δαίνυ δαῖτα γέρουσι Il.; δ. γάμον to give a marriage-feast, Hom.; δ. τάφον to give a funeral feast, Hom.
  • • 2c. acc. pers. to feast one, Hdt.; ζῶν μὲ δαίσεις thou shalt be my living feast, Aesch.
  • IIMid. to have a feast given one, to feast, Hom., Hdt.
  • • 2c. acc. to feast on, consume, eat, Hdt.; μίαν δ. τράπεζαν to eat at a common table, Theocr.:— also of poison, to consume, Soph.