δαιμονοβλάβεια
δαιμονοβλάβεια, heaven-sent visitation
δαιμονο-βλάβεια [ᾰ], ἡ,
- heaven-sent visitation, Plb. 28.9.4.
enajenación mental causada por el demon, Plb.28.9.4, 36.17.15.
δαιμονο·βλάβεια, ας (ἡ) [ᾰβ] démence envoyée par les dieux, Pol. 28, 9, 4.
Étym. δαίμων, βλάπτω.
δαιμονοβλάβεια, ἡ, göttliche Strafe, von der Gottheit verhängter Wahnsinn, Pol. 28.9.4.