δεινοβίης
δεινοβίης, terribly strong
δεινο-βίης [ῐ], ου, ὁ, (βία)
- terribly strong, Orph. A. 65.
que tiene una fuerza terrible
ἥρως
δεινο·βίης, ου, adj. m. d’une force ou d’une violence terrible, Orph. Arg. 64.
Étym. δεινός, βία.
δεινοβίης, ὁ, schrecklich stark, Orph. Arg. 64.