δεινοκάθεκτος
δεινοκάθεκτος, hard to be repressed
δεινο-κάθεκτος, ον,
- hard to be repressed, Orph. H. 10.6.
difícil de reprimir, incontenible
Φύσις
δεινο·κάθεκτος, ος, ον [ᾰ] difficile à contenir, à réprimer, Orph. H. 9, 6.
Étym. δ. κατέχω.
δεινοκάθεκτος, schwer zusammenzuhalten, Orph. H. 9.6.