δεινολογέομαι
δεινολογέομαι, to complain loudly
δεινο-λογέομαι,
- complain loudly, ὅτι . . Hdt. 1.44; εἰ . . Plu. Sert. 6: abs., Hdt. 4.68, Eus.Mynd. 59.
δεινο·λογέομαι-οῦμαι (seul. prés. et impf.) se plaindre fortement, c. à d. :
1 se plaindre avec véhémence, s’indigner, Hdt. 4, 68 (prés. ion. -έεται) ; joint à ἀγανακτούντων, Plut. Sert. 6 (part. -ουμένων) ||
2 exhaler sa douleur avec force, Hdt. 1, 44 (impf. 3 sg. ion. ἐδεινολογέετο).
Étym. δεινολόγος, Gramm. de δ. λόγος.
δεινολογέομαι, dep. med., sich laut, heftig beklagen, Her. 1.44, 4.62 ; Plut. Sertor. 6, sequ. εἰ In den VLL wird ἐδεινολόγουν erkl. ἐσχετλίαζον, δεινὰ πεπονθέναι ἔλεγον.
δεινολογέομαι
λέγω
- Dep. to complain loudly, Hdt.