δεινός
δεινός, δεινός, δεινή, δεινόν, fearsome, marvelous, clever
- fearful, terrible; in Hom., of persons and things, Χάρυβδις Od. 12.260; κλαγγή Il. 1.49; ὅπλα 10.254: freq. in neut., δεινὸν ἀῧσαι 11.10; βροντᾶν 20.56; δεινὸν δέρκεσθαι 3.342; παπταίνειν Od. 11.608; δεινὰ δʼ ὑποδρὰ ἰδών Il. 15.13; δ. ἰδέσθαι fearful to behold, Od. 22.405; δ. μὲν ὁρᾶν, δ. δὲ κλύειν S. OC 141; εἰ καὶ δεινόν τῳ ἀκοῦσαι Th. 1.122; δεινὴ παρὰ τοῖς εἰδόσιν ἡ βάσανος And. 1.30; in milder sense, awful, δεινή τε καὶ αἰδοίη θεός Il. 18.394, cf. 3.172, Od. 8.22, etc.; τὸ δεινόν danger, suffering, horror, A. Ch. 634, etc.; awe, terror, Id. Eu. 517; ὅπου τὸ δ. ἐλπὶς οὐδὲν ὠφελεῖ S. Fr. 196; πρὸς τὸ δ. ἔρχεσθαι ib. 351: in pl., ἐκτὸς ὄντα πημάτων τὰ δείνʼ ὁρᾶν Id. Ph. 504; εἰ δείνʼ ἔδρασας, δεινὰ καὶ παθεῖν σε δεῖ Id. Fr. 962, etc.; δεινὸν γίγνεται μή . . there is danger that . ., Hdt. 7.157; οὐδὲν δεινοὶ ἔσονται μὴ ἀποστέωσιν no fear of their revolting, Id. 1.155, etc.; δεινότατον μή . . the greatest danger lest . ., And. 3.1; δεινόν ἐστι, c. inf., it is dangerous to do, Lys. 12.87; δεινὸν ποιεῖσθαι take ill, complain of, be indignant at a thing: abs., Th. 1.102, etc.: c. inf., ὑπὸ Μήδων ἄρχεσθαι Hdt. 1.127, etc.; also δεινὰ ποιεῖν make complaints, Id. 3.14, 5.41; ἐν δεινῷ τίθεσθαι J. AJ 18.9.8; δεινόν τι ἔσχε αὐτὸν ἀτιμάζεσθαι Hdt. 1.61; δεινὸν or δεινὰ παθεῖν suffer illegal, arbitrary treatment, Ar. Ra. 252, cf. Pl. Prt. 317b, etc.; δεινότερα π. Th. 3.13; τὸ δ. τὸ πείσομαι Hdt. 7.11: in Oratt., δεινὸν ἂν εἴη εἰ . . And. 1.30, Lys. 12.88, etc. Adv. -νῶς, φέρειν Hdt. 2.121.γʹ; δ. καὶ ἀπόρως ἔχει μοι I am in dire straits, Antipho 1.1; δ. ἔχειν τῇ ἐνδείᾳ X. An. 6.4.23; δ. διατεθῆναι τυπτόμενος Lys. 3.27.
- II marvellously strong, powerful: δ. σάκος the mighty shield, Il. 7.245; simply, wondrous, marvellous, strange, τὸ συγγενές τοι δεινὸν ἥ θʼ ὁμιλία kin and social ties have strange power, A. Pr. 39; δ. τὸ κοινὸν σπλάγχνον Id. Th. 1036; δ. τὸ τίκτειν S. El. 770; πολλὰ τὰ δ. κοὐδὲν ἀνθρώπου -ότερον πέλει. Id. Ant. 333; δ. ἵμερος, ἔρως, Hdt. 9.3, Pl. Tht. 169c; οἶκτος S. Tr. 298, etc.; δ. λέγεις πρᾶγμα Pl. Euthd. 298c; δ. γʼ εἶπας, εἰ καὶ ζῇς θανών S. Aj. 1127; freq. δεινὸν ἂν εἴη εἰ . . it were strange that . ., as E. Hec. 592. Adv. -νῶς marvellously, exceedingly, δ. μέλαινα, ἄνυδρος, Hdt. 2.76, 149; δ. ἐν φυλακῇσι εἶναι Id. 3.152; δ. πώς εἰμʼ ἐπιλήσμων Metag. 2, etc.: Comp. -οτέρως Sch. Min. Il. 7.97.
- III clever, skilful, first in Hdt. 5.23 ἀνὴρ δ. τε καὶ σοφός; of Odysseus, γλώσσῃ . . δεινοῦ καὶ σοφοῦ S. Ph. 440, cf. OC 806, Antipho 2.2.3, Lys. 7.12; σοφὸς καὶ δ. Pl. Prt. 341a; opp. σοφός, of practical ability, Id. Phdr. 245c, Tht. 164d; opp. ἰδιώτης, D. 4.35: c. inf., δεινὸς εὑρεῖν A. Pr. 59; δεινοὶ πλέκειν τοι μηχανὰς Αἰγύπτιοι Id. Fr. 373; δ. λέγειν clever at speaking, S. OT 545, etc.; δ. εἰπεῖν is rare, D. 20.150; νόσος δ. φαγεῖν Ar. Nu. 243; δ. πράγμασι χρῆσθαι D. 1.3; αἱ εὐπραξίαι δ. συγκρύψαι τὰ ὀνείδη are wonderfully liable to . ., Id. 2.20: c. acc., δ. τὴν τέχνην Ar. Ec. 364; δ. περὶ τοὺς λόγους τοὺς εἰς τὰ δικαστήρια Pl. Euthd. 304d; ἐς τὰ πάντα Ar. Ra. 968; δ. περὶ τὸ ἀδικεῖν, περὶ Ὁμήρου, Pl. R. 405c, Ion 531a; δ. ἀμφί τι Arr. Tact. 9.5; δ. κατὰ χειρουργίαν Ael. VH 3.1; ἐν λόγοισι δ. Ὑπερείδης Timocl. 4.7 (but also of the forcible, vehement, style in oratory, Demetr. Eloc. 240, al.); in bad sense, over-clever, Pl. Euthphr. 3c; δ. ὑπὸ πανουργίας Id. Tht. 176d, cf. Arist. EN 1144a27. (For δϝεινός, cf. Δϝενία, gen. of pr.n. Δεινίας, IG 4.858.)
I
1 que inspira terror, terrible
a) de pers., esp. dioses y héroes: de Príamo Il.3.172, Tetis Il.18.394, Ulises Od.8.22,
Χάρυβδις
δ. πέλωρον
Ἀθήνη
δεινότατος θέων
ἑταῖρος
Ἄρης
δ. ἰδεῖν
de Solónδ. μὲν ὁρᾶν, δ. δὲ κλύειν
terrible de ver y terrible de escucharΝηρεὺς ... δ. ἰδεῖν
Νύμφαι ... δειναὶ θεαὶ ἀγροιώταις
• de anim.,
δ. ... ἰδέσθαι
terrible de verπέλωρα
ὄφις
χαυλιόδους
b) de cosas y abstr.
κλαγγή
δ. σάκος
escudo terrible por su tamaño e.e. enormeὅπλα
ᾌδος κυνέη
Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ... δεινοτάτους ἀναπέμπει
πῦρ
Ἀίδεω ... μυχός
κτύπος
ἄεθλον
εἰ δέ τοι δεινὸν τό γε δεινὸν ἦν
si para ti fuera terrible lo que es terribleἔπος
(νοσήματα)
οἶνος
πρίονες
ἡγούμεθα ... δεινὰ ... ἃ καὶ δέος παρέχει
consideramos terribles las cosas que producen terrorπρᾶγμα
βάσανος
κυδοιμός
σόλος Ἄρεος
ὄλεθρος
ἀνάγκη
Ἀθηναίης δ. χόλος
Νέμεσις δ. ... θεῶν
c) neutr. pred. δεινόν (εἶναι) ser terrible c. inf. u or. c. conj.
εἰ καὶ δ. τῳ ἀκοῦσαι
aunque para alguno sea terrible oírloδ. μὲν πόλιν ... μῆνιν ... κεύθειν
ἢ δεινόν γ' ἂν εἴη, εἰ ...
o al menos sería terrible que ...οὔκουν δ., εἰ ...;
d) neutr. como adv. de forma terrible
δ. δερκόμενοι
mirando con expresión terribleἤϋσε ... δ.
lanzó un grito terribleβρόντησε
παπταίνων
δ. γ' εἶπας
ὑπογλαύσσοντα
ἐπεβρωμᾶτο
ἰαχεῦσιν
ὑπεβρυχᾶτο
δ. γὰρ ἀύτεον ἀμφοτέρωθε
e) subst. neutr. τὸ δ. el terror, lo que infunde terror A.Ch.634, Eu.517, S.Fr.201f
• τὰ δεινά acciones terribles
δείν' ἔρξ['
realizó acciones terribles
• τὰ δεινά monstruos que aterrorizan
τὰ δεινὰ θηρίων Γῆς εἶναι
• τὸ δεινότατον lo más sorprendente
τοῦτο γάρ τοι καὶ τὸ δεινότατόν ἐστι, ὅτι ...
2 peligroso uso pers. c. μή:
ὥστε οὐδὲν δεινοί τοι ἔσονται μὴ ἀποστέωσι
de forma que no habrá ningún peligro de que se te sublevenδεινὸν γίνεται μὴ ...
existe el peligro de que ...ἔστι δεινότατον ... μὴ ...
• c. inf.
δεινὸν ἦν ... ἐλθεῖν
• subst. τὸ δ. el peligro
τὸ δ. τὸ πείσομαι
el peligro que voy a correrτὰ δείν' ὁρᾶν
πρὸς τὸ δ. ἔρχεται
ἐκτὸς τοῦ δεινοῦ
fuera de peligroσυνεγγίζοντος τοῦ δεινοῦ
ὡς ἐγγὺς ἦν τὸ δ.
ἡδονὴ ... ἐπιτείνει τὸ δ.
el placer acrecienta el peligro
3 de sentimientos irresistible
ἵμερος
τὸ ξυγγενές τοι δεινὸν ἥ θ' ὁμιλία
los vínculos de sangre y amistad son algo irresistibleδεινὸν τὸ κοινὸν σπλάγχνον
τὸ τίκτειν
οἶκτος
ἔρως
φόβος
• c. ref. a un estilo oratorio vigoroso, apasionado, vehemente
πράγματά τινα ἐξ ἑαυτῶν ἐστι δεινά
hay asuntos que por sí mismos son vigorosos
4 subst. τὸ δ. mal, cosa penosa
a) c. ref. a malos tratos o indignidades δ. πάσχειν, δ. παθεῖν sufrir malos tratos
πάθοιμέν τ' ἂν δεινότερα ἢ ...
δεινὰ πάσχω
εἰ δείν' ἔδρασας, δεινὰ καὶ παθεῖν σε δεῖ
b) δ. ποιεῖσθαι considerar indigno o abusivo, irritarse por algo
δεινὰ ποιεύντων
δ. ποιησάμενοι
δ. ποιεύμενοι ὑπὸ Μήδων ἄρχεσθαι
• ἐν δεινῷ τίθεσθαι indignarse I.AI 18.372;
c) subst. τὸ δ. mal
δεινόν τί <οἱ> κάρτα οὐκ ἂν γένοιτο
no experimentaría ningún malαἰώνιόν τι δεινόν
τί γὰρ ἂν πάθοι δεινὸν ἄνθρωπος;
• indignación
τὸν δὲ δεινόν τι ἔσχε ἀτιμάζεσθαι πρὸς Πεισιστράτου
se apoderó de él la indignación al verse ultrajado por Pisístrato
II
1 de pers. terrible por superioridad o habilidad e.e. capaz, hábil frec. c. sent. peyor.:
a) abs.
δ. τε καὶ σοφός
με ... δεινὸν ... καὶ ἀκριβῆ
διὸ καὶ τοὺς φρονίμους δεινοὺς καὶ πανούργους φαμὲν εἶναι
• op. ἰδιώτης experto, entendido D.4.35, cf. Hsch.
• hábil en sent. práctico,
op. φιλόσοφος
op. σοφός
γλώσσης δεινὸν ὅπλον ... ἀνθρώποισι
b) c. dat. de rel., ref. a la capacidad oratoria, c. sent. peyor.
γλώσσῃ δὲ δεινοῦ καὶ σοφοῦ
de Ulisesγλώσσῃ σὺ δ.
δ. ... τὴν τέχνην
experto en su arteδ. τὰ δικανικά
οἱ δεινοὶ τὰ γεωργικά
los agricultores
c) c. inf. δ. ... εὑρεῖν hábil en descubrir A.Pr.59,
δεινοὶ πλέκειν ... μηχανάς
de los egipcios hábiles en urdir artimañasλέγειν ... δ.
elocuenteδ. εἰπεῖν
δ. ἄνθρωπος πράγμασι χρῆσθαι
un hombre capaz de acomodarse a las circunstancias
• fig.
νόσος ... δεινὴ φαγεῖν
enfermedad experta en devorarαἱ γὰρ εὐπραξίαι δειναὶ συγκρύψαι τὰ τοιαῦτ' ὀνείδη
d) c. dif. giros prep.
περὶ τοὺς λόγους
περὶ τὸ ἀδικεῖν
περὶ Ὁμήρου
δ. εἰς τὰ πάντα
hábil en todas las cosasἀμφὶ ταῦτα
τῶν ἀνδρῶν τῶν κατὰ χειρουργίαν δεινῶν
ἐν λόγοισι δ. Ὑπερείδης
Hipérides hábil en palabras
e) neutr. plu. sup. como adv.
ὡς δεινότατα κατηγορῆσαι
acusar de la manera más hábil posible
2 sent. peyor. bribón, truhán
τις
ὑπὸ πανουργίας
3 subst. neutr. plu. τὰ δεινά maravillas
πολλὰ τὰ δεινὰ κοὐδὲν ἀνθρώπου δεινότερον πέλει
muchas son las maravillas y ninguna hay que supere al hombre
III adv. -ῶς
1 mal, penosamente
δ. φέρειν
soportar malδιατεθῆναι
δ. ἔχειν
encontrarse malδ. δὲ καὶ ἀπόρως ἔχει μοι
estoy en una situación penosa y sin salida
2 c. valor semejante al de un superlativo extraordinaria, excesivamente, muy
μέλαινα δ.
muy negraἄνυδρος
δ. ἦσαν ἐν φυλακῇσι
ἐς ἤβην καὶ κοιλίην ὅλην δ. ὁ πόνος καταιγίζων
δ. πώς εἰμ' ἐπιπλήσμων
θαμβούμενοι δ.
terriblemente espantadosἀνελεύθερος
ἀσθενεῖ δ.
está muy enfermo
• vigorosamente, vehementemente
κἂν μὴ δ. λέγωσιν
• en sup. de la manera más terrible
τοὺς δ' ἅμα πάντας ἄγγελοι ... δεινοτάτως κολάσουσιν
3 hábilmente
δ. καθαπτόμενον ἐν ἀπολογίας ἤθει
δ. τῷ πλάσματι ... ἐφαρμόζοντες
•De *δϜεινός, adj. verbal de la raíz que da lugar a
1. angstaanjagend, vreselijk:
2. erg, gevaarlijk:
3. indrukwekkend, ontzagwekkend, imponerend:
4. geducht, bedreven, handig, knap,
5. adv.
Adverbial δεινόν , Il. 11.10 ἔνθα στᾶσʼ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθια ; 16.138 δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν ; 3.342 δεινὸν δερκόμενοι ; Plural δεινά, Il. 15.13 δεινὰ δʼ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν. – Sehr zweifelhaft ist Il. 7.346 Τρώων αὖτʼ ἀγορὴ γένετʼ Ἰλίου ἐν πόλει ἄκρῃ, δεινὴ τετρηχυῖα, entweder »eine große«, oder »eine von Furcht und Schrecken erfüllte«, δεινός nicht wie sonst = »Furcht erregend«, sondern passivisch = »in Furcht gesetzt«. Auf jeden Fall ist hier δεινός ungeschickt gebraucht ; diese Gegend der Ilias ist ein schlechtes Füllstück zwischen dem sechsten und dem siebenten Liede, s. Lachmann Betrachtungen über Homers Ilias S. 23. – Zuweilen wird eine kurze Silbe vor δεινός im Verse lang gebraucht, Od. 3.322 ἐπεὶ μέγα τε δεινόν τε, Od. 5.52 ὅς τε κατὰ δεινοὺς κόλπους ἁλὸς ἀτρυγέτοιο ἰχθῦς ἀγρώσσων πτερὰ δεύεται ἅλμῃ ; dies erklärt man durch die Annahme, hinter dem δ von δεινός sei ein Konsonant ausgefallen, Ϝ oder j, δϜεινός oder δϳεινός, s. Curtius Grundz. d. Griech. Etymol. 1.201, 2.225. An einigen Stellen ist die Kürze vor δεινός nicht lang gebraucht ; Il. 15.626 ἀνέμοιο δὲ δεινὸς ἀήτη, vgl. s.v. ἀήτη ; Il. 8.133 βροντήσας δʼ ἄρα δεινὸν ἀφῆκʼ ἀργῆτα κεραυνόν. Aus diesem Unterschiede auf ein verschiedenes Zeitalter der Stellen zu schließen ist unstatthaft. Die im Erlöschen begriffenen Laute Ϝ und j und was noch sonst von der Art ge wesen sein mag, wurden in den Homerischen Zeiten in einem und demselben Worte beliebig gesprochen und nicht gesprochen. – Folgende:
1) schrecklich, entsetzlich ; Pind. πόλεμος, στάσις, P. 2.64, N. 9.13 ; neben φοβερόν Her. 7.120 ; πόλεμος Plat. Menex. 242e.
2) von Her. an τὸ δεινόν = die Gefahr ; δεινὸν γίγνεται od. ἐστί, μή, es ist Gefahr vorhanden, es ist zu fürchten, daß, Her. 7.157 ; δεινότατον τῷ δήμῳ, μή Andoc. 3.1 ; οὐ δεινόν ἐστι, μή, es ist nicht zu fürchten, daß, Her. 1.84 ; Plat. Gorg. 520d ; auf das Subjekt bezogen, δεινοὶ ἔσονται μὴ ἀποστέωσι, es wird zu fürchten sein, daß sie abfallen, Her. 1.155 ; vgl. 7.235 ; – δεινόν τι ἡγεῖσθαι, etwas für ein Unglück halten ; so auch δεινὸν ποιεῖσθαι, Aufhebens machen, übelnehmen, Her. 8.16, 1.127, 3.155 u. öfter, so daß ein inf. folgt ; auch akt., Her. 3.14, 5.41 ; sich wundern, δεινὰ ἐποιοῦντο, πάσας τὰς ὀρχήσεις ἐν ὅπλοις εἶναι Xen. An. 5.9.11 ; sequ. εἰ Plat. Hipp. min. 363c ; Luc. Nigr. 34 ; ebenso ist δεινὰ πάσχειν gebraucht Dem. 51.19 ; δεινῶς φέρειν, aegre ferre, Her. 2.121.3 ; – δεινῶς ἔχειν, in einer schrecklichen Lage sein, Xen. An. 6.2.23 ; – δεινὸν καὶ χαλεπὸν πάθος Plat. Polit. 308a ; δεινὰ πάσχειν Gorg. 519b u. sonst.
3) außerordentlich, gewaltig, wie unser »furchtbar« im gew. Leben ; ἵαερος, heftige Begierde, Her. 9.3 ; ἔρως Plat. Theaet. 169b ; ἐπιθυμίαι Rep. IX.573d ; θηρευτής Symp. 203d ; – δεινὸν ἂν εἴη, das wäre doch stark, sonderbar, arg, Theaet. 184d, u. öfter bei Att.; καὶ ἄλογον Plat. Theaet. 203d ; δεινὸν πρᾶγμα λέγεις, εἰ Euthyd. 298c ; – Her. vrbdt ἀνὴρ δ. καὶ ἀτάσθαλος 7.116 ; σοφὸς καὶ δ. 5.23 ; so erhält es die Bdtg »ausgezeichnet«, auch im Guten, bes. von Plat. an ; ἀκοντιστής Prot. 342e ; φύλαξ Rep. I.334a ; ἰατροί, ῥήτορες, ἱππεῖς, die in ihrer Art tüchtig u. wirksam sind ; bes. oft δεινὸς καὶ σοφός, von den Sophisten, περί τινος Crat. 424c ; oft mit leichtem Tadel od. Ironie, Klügler, Phil. 29a ; καὶ πανοῦργοι Rep. X.613b ; Ggstz von ἰδιώτης Dem. 4.35. – Auch c. inf., erfahren, gewaltig worin, λέγειν u. ä.; δεινὸς χρῆσθαι τοῖς πράγμασιν, geschickt in Benutzung der Umstände, Dem. 1.3 ; mit accus., τὰ τοιαῦτα δ. Plat. Symp. 198d ; τοὺς λόγους, τὴν τέχνην Euthyd. 304d ; περὶ τὸ ἀδικεῖν Rep. III.405c ; περὶ Ὁμήρου, im Homer bewandert, Ion 531a ; δεινὸς ἐν λόγοις Timocles Ath. VIII.341f ; κατὰ χειρουργίαν Ael. V.H. 3.1. – Im Sittlichen steht es dem πανοῦργος entgegen, Arist. Eth. Eud. 5.12. – Das
• adv. δεινῶς ist oft nur = sehr, selbst bei adj., δ. μέλαινα Her. 2.76.
-ή, -όν
[δϝι-, δείδοικα.]
- 1
Causing, or such as to cause, fear, fearful, terrible, aweinspiring, dread, dire Il. 1.200, Il. 2.321, Il. 5.739, Il. 8.135, Il. 11.418, etc.: Od. 3.145, Od. 5.52, Od. 11.157, Od. 12.94, Od. 22.405, etc.
With complementary infin.: δεινὸν γένος βασιλήϊόν ἐστι κτείνειν Od. 16.401.
Of noises, troubling the hearers, terrible, dreadful: καναχήν Il. 16.104. Cf. Il. 1.49, Il. 23.688.
Of something said, calculated to trouble the hearer, out of place, unseemly: ἔπος Od. 8.409, Od. 21.169.
- 2
In neut. δεινόν
as adv., so as to cause fear, fearfully, terribly, dreadfully: δ. δερκόμενοι Il. 3.342. Cf. Il. 3.337, Il. 4.420, Il. 6.182, Il. 8.133, Il. 11.10, etc.: κῦμα δ. ἐπεσσύμενον Od. 5.314. Cf. Od. 5.403, Od. 11.608, Od. 12.85, 106, 236, Od. 22.124, etc.So in pl. δεινά Il. 5.439, Il. 15.13, Il. 16.706 = Il. 20.448.
- 3
Troubling with excessive wonder, marvellous, strange: θαῦμα Il. 13.100.
Exciting wonder, wonderful: πελώρου Od. 10.168.
- 4
To be regarded or treated with awe, reverence or respect: ὅρκου Il. 2.755, θεός Il. 4.514. Cf. Il. 3.172, Il. 5.839, Il. 6.380 = 385, Il. 18.394, Il. 21.25: Od. 7.41, 246, 255, Od. 8.22, Od. 10.136 = Od. 11.8 = Od. 12.150, Od. 12.322, 449, Od. 14.234.
In superl. δεινότατος Il. 15.38: = Od. 5.186.
- 5
Of armour, with notion of great power of resistance, proof against blows, stout: σάκος Il. 7.245, 266. Cf. Il. 10.254, 272, Il. 20.259.
- 6
Feeling fear: ἀγορὴ δεινὴ τετρηχυῖα (in fear and disorder) Il. 7.346.
- 1
- 1dreadful κεῖνο δʼ Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν δεινοτάτους ἀναπέμπει P. 1.26 νεότατι μὲν ἀρήγει θράσος δεινῶν πολέμων P. 2.64. ἀκρὰνκαὶ δεινοτάτων σχάσαις ὀδόντων N. 4.64 φεῦγε γὰρ Ἀμφιαρῆ ποτε θρασυμήδεα καὶ δεινὰν στάσιν N. 9.13 n. sing. pro adv., καὶ πάθον δεινὸν παλάμαις Ἀφαρητίδαι Διός N. 10.65
a
Ταρτάρου Κόρη, γοργῶπι, δεινή, πυριδρακοντόζωνε παῖ
Core del Tártaro, que tienes mirada de Gorgona, terrible, niña ceñida con serpientes de fuego
καλῶ σε, τριπρόσωπον θεάν, Μήνην, ... δεινή
a ti te llamo, diosa de tres rostros, Mene, terrible
ἐπικαλοῦμαι σε, τὸν ἐν τῷ κενῷ πνεύματι δεινὸν καὶ ἀόρατον θεόν
te invoco a ti, el dios terrible e invisible que habitas el aire vacío
- Ifearful, terrible, dread, dire, Hom., etc.; δεινὸν ἀϋτεῖν, βροντᾶν to shout, thunder terribly, Il.; δεινὸν δέρκεσθαι, παπταίνειν, ἰδεῖν to look terrible, Hom.; but, δεινὸς ἰδέσθαι fearful to behold, Od.; δεινὸς μὲν ὁρᾶν, δεινὸς δὲ κλύειν Soph.:— τὸ δεινόν danger, suffering, awe, terror, Hdt., Aesch., etc.; so, τὰ δεινά Soph., etc.:— οὐδὲν δεινοί, μὴ ἀποστέωσιν no fear of their revolting, Hdt.:— δεινὸν ποιεῖσθαι to take ill, complain of, be indignant at a thing, Lat. aegre ferre, Hdt., etc.; δεινὰ παθεῖν to suffer dreadful, illegal, arbitrary treatment, Attic; so in adv., δεινῶς φέρειν Hdt.; δ. ἔχειν to be in straits, Xen.
- IIwith a notion of Force or Power, mighty, powerful, δεινὸν σάκος the mighty shield, Il.
- 2simply, wondrous, marvellous, strange, τὸ συγγενές τοι δεινόν kin has a strange power, Aesch.; δ. ἵμερος, ἔρως, δέος Hdt.; δεινὸν ἂν εἴη, εἰ . ., it were strange that . ., Eur.:—adv. -νῶς, marvellously, exceedingly, δ. μέλας, ἄνυδρος Hdt.
- IIIthe sense of powerful, wondrous passed into that of able, clever, skilful, Hdt., Attic; esp. of practical ability, opp. to σοφός, Plat.: c. inf., δεινὸς εὑρεῖν clever at inventing, Aesch.; δεινὸς λέγειν Soph.; δεινὸς πράγμασι χρῆσθαι Dem.: also c. acc., δεινὸς τὴν τέχνην Plat.; δ. περί τι or τινος Plat.
-
…κατηγορίας, ἀλλὰ παύσασθαι λέγοντι · τοιαῦτα αὐτοῖς τὸ μέγεθος καὶ τοσαῦτα τὸ πλῆθος εἴργασται, ὥστε μήτʼ ἂν ψευδόμενον δεινότερα τῶν ὑπαρχόντων κατηγορῆσαι, μήτε τἀληθῆ βουλόμενον εἰπεῖν ἅπαντα δύνασθαι, ἀλλʼ ἀνάγκη ἢ τὸν κατήγορον ἀπειπεῖν ἢ τὸν χρόνον…
Lysias, Speeches
-
…ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, μένοντα κινδυνεύειν, μηδὲν ὑπολογιζόμενον μήτε θάνατον μήτε ἄλλο μηδὲν πρὸ τοῦ αἰσχροῦ. ἐγὼ οὖν δεινὰ ἂν εἴην εἰργασμένος, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ ὅτε μέν με οἱ ἄρχοντες ἔταττον, οὓς ὑμεῖς εἵλεσθε ἄρχειν…
Plato, Apology
-
…μάχῃ εἴτε πυκτικῇ εἴτε τινὶ καὶ ἄλλῃ, οὗτος καὶ φυλάξασθαι ; πάνυ γε. ἆρʼ οὖν καὶ νόσον ὅστις δεινὸς φυλάξασθαι, καὶ λαθεῖν οὗτος δεινότατος ἐμποιήσας ; ἔμοιγε δοκεῖ. ἀλλὰ μὴν στρατοπέδου γε ὁ αὐτὸς φύλαξ ἀγαθός ,…
Plato, Republic
-
…διαφοράς, ὥστε ἄλλα πολλὰ ὑβρισμένος ὑπὸ Σίμωνος καὶ καταγεὶς τὴν κεφαλὴν ὑπʼ αὐτοῦ οὐκ ἐτόλμησα αὐτῷ ἐπισκήψασθαι, ἡγούμενος δεινὸν εἶναι, εἰ ἄρα περὶ παίδων ἐφιλονικήσαμεν ἡμεῖς πρὸς ἀλλήλους, τούτου ἕνεκα ἐξελάσαι τινὰς ζητῆσαι ἐκ τῆς πατρίδος .…
Lysias, Speeches
-
…ἀνάγκη τοῖς ἀρχαίοις ἔθεσι χρῆσθαι, καὶ θεραπεύοντας τὸν πάτριον νόμον ὀλοφύρεσθαι τοὺς θαπτομένους. Πρὸς Σίμωνα ἀπολογία πολλὰ καὶ δεινὰ συνειδὼς Σίμωνι, ὦ βουλή, οὐκ ἄν ποτʼ αὐτὸν εἰς τοσοῦτον τόλμης ἡγησάμην ἀφικέσθαι, ὥστε ὑπὲρ ὧν αὐτὸν…
Lysias, Speeches
-
…ἄλλῃ, οὗτος καὶ φυλάξασθαι ; πάνυ γε. ἆρʼ οὖν καὶ νόσον ὅστις δεινὸς φυλάξασθαι, καὶ λαθεῖν οὗτος δεινότατος ἐμποιήσας ; ἔμοιγε δοκεῖ. ἀλλὰ μὴν στρατοπέδου γε ὁ αὐτὸς φύλαξ ἀγαθός, ὅσπερ καὶ τὰ τῶν πολεμίων κλέψαι…
Plato, Republic
-
…, εἰ διὰ μὲν τοῦ ὑμετέρου πλήθους ἀδεῶς ἡγοῦνται τοὺς τριάκοντα σώσειν, διὰ δὲ Ἐρατοσθένην καὶ τοὺς συνάρχοντας αὐτοῦ δεινὸν ἦν καὶ τῶν τεθνεώτων ἐπʼ ἐκφορὰν ἐλθεῖν. καίτοι οὗτοι μὲν σωθέντες πάλιν ἂν δύναιντο τὴν πόλιν ἀπολέσαι · ἐκεῖνοι…
Lysias, Speeches
-
…ἓν ἐθαύμασα τῶν πολλῶν ὧν ἐψεύσαντο, τοῦτο ἐν ᾧ ἔλεγον ὡς χρῆν ὑμᾶς εὐλαβεῖσθαι μὴ ὑπʼ ἐμοῦ ἐξαπατηθῆτε ὡς δεινοῦ ὄντος λέγειν. τὸ γὰρ μὴ αἰσχυνθῆναι ὅτι αὐτίκα ὑπʼ ἐμοῦ ἐξελεγχθήσονται ἔργῳ, ἐπειδὰν μηδʼ ὁπωστιοῦν φαίνωμαι δεινὸς λέγειν…
Plato, Apology
-
…. καὶ νῦν ἐγὼ μὲν ἅτε βραδὺς ὢν καὶ πρεσβύτης ὑπὸ τοῦ βραδυτέρου ἑάλων, οἱ δʼ ἐμοὶ κατήγοροι ἅτε δεινοὶ καὶ ὀξεῖς ὄντες ὑπὸ τοῦ θάττονος, τῆς κακίας. καὶ νῦν ἐγὼ μὲν ἄπειμι ὑφʼ ὑμῶν θανάτου δίκην ὀφλών…
Plato, Apology
-
…ἐκεῖνοι δέ, οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες τὸν βίον πέρας ἔχουσι τῆς παρὰ τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας. οὐκ οὖν δεινὸν εἰ τῶν μὲν ἀδίκως τεθνεώτων οἱ φίλοι συναπώλλυντο, αὐτοῖς δὲ τοῖς τὴν πόλιν ἀπολέσασι δήπου ἐπʼ ἐκφορὰν πολλοὶ ἥξουσιν…
Lysias, Speeches