δεκάπηχυς
δεκάπηχυς, ten cubits long
δεκᾰ-πηχυς, υ,
- ten cubits long, Hdt. 9.81, Plb. 18.16.2, IG 11.161D122 (Delos, iii B.C.), Luc. Tim. 4.
de diez codos de alto
δεκάπηχυν χάλκεον Δία ἀνέθηκαν
δένδρον
κολοσσός
λίθοι
πυργίον
βωμὸς ... ὕψος ... δεκάπηχυ
στοὰ δ. τὸ ὕψος
ἄνθρωποι
• de largo
ἔγχος
δοκός
σανίς
• de un pez, Archestr.SHell.143.4,
κεραυνός
• de ancho
τοῖχοι
δεκά·πηχυς, υς, υ [ᾰ] de dix coudées, Hdt. 9, 81 ; Pol. 17, 16, 2 (acc. -υν) ; Luc. Tim. 4.
Étym. δ. πῆχυς.
δεκάπηχυς, zehn Ellen lang, hoch, Her. 9.81 ; Pol. 17.16 u. sonst.
δεκάπηχυς
- ten cubits long, Hdt.