δεκάπλεθρος
δεκάπλεθρος, enclosing ten
δεκᾰ-πλεθρος, ον,
- enclosing ten πλέθρα, προτείχισμα Th. 6.102.
de diez pletros de longitud
προτείχισμα
ἐμβαδόν
δεκά·πλεθρος, ος, ον, qui contient dix plèthres, Thc. 6, 102.
Étym. δ. πλέθρον.
δεκάπλεθρος, zehn Plethren enthaltend, προτείχισμα Thuc. 6.102.
δεκάπλεθρος
- enclosing ten πλέθρα, Thuc.