διαβατικός
διαβατικός, transitive
διαβᾰτ-ικός, ή, όν, of Verbs,
- transitive, A.D. Synt. 43.18.
- II slipping through the fingers, Sch. Ar. Nu. 448.
1 de pers. sagaz, perspicaz
διαβατικοὶ τὴν διάνοιαν
• sent. peyor. escurridizo, tortuoso Sch.Ar.Nu.449a.
2 que pasa de uno a otro, gram. transitivo
διάθεσις
τὸ δ. πρόσωπον
el pronombre reflexivo
3 motor, del movimiento y esp. de andar, de caminar
αἱ διαβατικαὶ ἡμῶν δυνάμεις
ὁρμαί
διαβατικός, ή, όν [βᾰ]
1 capable de franchir (les hauteurs) en parl. d’un esprit élevé ou pénétrant, Naz. 1, 147 ||
2 transitif, en parl. des verbes, Dysc. Synt. 48 ; Pron. 315c, 406b.
Étym. διαβατός.
διαβατικός, ή, όν, transitiv, Apoll.Dysc. pron. 315c.