διλοχίτης
διλοχίτης, commander of a διλοχία
δῐ-λοχίτης [χῑ], ου, ὁ,
- commander of a διλοχία, Ascl. and Arr. ll. cc.
milit. oficial al mando de una compañía doble Ascl.Tact.2.8, Arr.Tact.10.1, Anon.Strat.15.64, Sud.
διλοχίτης, ου (ὁ) [ῐῑ] chef d’une double compagnie, Arr. Tact. 10, 1.
Étym. διλοχία.
διλοχίτης, ὁ, Anführer einer διλοχία ; Arrian. tact. 13