διψοποιός
διψοποιός, provoking thirst
διψοποιός, όν,
- provoking thirst, Dsc. 5.6, Sch. Theoc. 7.66.
que produce sed
ὁ δὲ τεθαλασσωμένος (οἶνος)
ὁ κύαμος
διψο·ποιός, ός, όν, qui donne soif, Diosc. 5, 9.
Étym. δίψα, ποιέω.
διψοποιός, Durst erregend, Schol. Theocr. 7.66.