δραματοποιός
δραματοποιός, dramatic poet
δρᾱμᾰτοποι-ός, οῦ, ὁ,
- dramatic poet, Heph. 8.1, Ps.-Luc. Philopatr. 13: metaph., melodramatic, δ. καὶ ποτνιαστής Phld. Herc. 1457.12.
1 dramaturgo
τῶν δὲ δραματοποιῶν τὴν μὲν κωμῳδιοποιίαν οὕτως ἄσεμνον ἡγοῦντο καὶ φορτικόν
2 autor de poemas dialogados de tipo erótico
qui dramatopoeos erat, hoc est amatorias cantiones scripserat
δραματο·ποιός, οῦ (ὁ) [ᾱᾰ] auteur dramatique, Luc. Philopatr. 13.
Étym. δρᾶμα, ποιέω.
δραματοποιός, der Schauspiele verfertigt, der Schauspieldichter, Luc. Philop. 13 ; Plut.