δραματουργέω
δραματουργέω, act a part
- = δραματοποιέω, τὸν διάλογον Ath. Epit. 1.1f, cf. Max.Tyr. 7.1; ‘act a part’, πάντα δ. J. BJ 1.24.1, Alciphr. 2.3.
- II = πανουργέω, Hsch.
1 componer en forma teatral
δραματουργεῖ δὲ τὸν διάλογον ὁ Ἀθήναιος ζήλῳ Πλατωνικῷ
δραματουργεῖν τι καινὸν ... δρᾶμα
(habla Menandro)
• fig. dramatizar, exagerar en v. pas.
Ἰουδαίοις καὶ Ἕλλησι δραματουργεῖται τὰ ἡμέτερα
2 inventar, fabular
τοιαῦτα ἄλλ' ἄττα δραματουργῆσαι ἐθάρρησε
κατ' ἐμοῦ δραματουργοῦσιν ἐγκλήματα
inventan acusaciones contra míδραματουργεῖ δὲ ἡμῖν ἄλλην δραματουργίαν ὁ δεύτερος μιμολόγος
• narrar de modo dramático en v. pas., subst.
τὰ δεδραματουργημένα
acontecimientos dramáticamente descritos
3 fig. representar, presentar
πρὸς τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων ὧν δραματουργεῖ ὁ θεός
κατὰ τοὺς τῶν αἱρετικῶν παῖδας ἐδραματούργησεν Ἰησοῦς τὴν ἔνσαρκον αὐτοῦ παρουσίαν
ἃ δραματουργεῖται καὶ πλέκεται θαυμασίως ὑπὲρ ἡμῶν
ref. a los padecimientos de Cristo
4 tramar, urdir
πάντα δὲ περιεσκεμμένως δραματουργῶν
δυστυχῆ τραγῳδίαν, ἣν πονηρός τις δαίμων ... ἐδραματούργησεν
τὰ παρ' ἐκείνων δραματουργηθέντα ἐξετάσαι