δράμημα
δράμημα, a running, course, a race
δράμ-ημα [ᾰ], ατος, τό (cf. EM 316.50),
- running, course, Hdt. 8.98, A. Pers. 247 (anap.), S. OT 193 (lyr.), Ichn. 74, Ion Trag. 1, E. Ba. 872 (lyr.), al.; κυμάτων δ. Id. Tr. 693 (pl.): the later form δρόμημα is found in codd. of Id. Med. 1180, al., cf. APl. 16.385 (pl.), Ar.Byz. Epit. 73.14.
1 gener. carrera
παλίσσυτον δ.
δ. κυνῶν
• modo de correr
δ. Περσικόν
2 esp. correo de posta persa
δ. τῶν ἵππων
• carrera como competición de velocidad
δῶρον ἄξιον δραμήματος
• de los astros carrera, curso
δραμήματα Πελειάδος εἰς ὁδὸν ἄλλαν Ζεὺς μεταβάλλει
• en el mar corriente
κυμάτων δραμήματα
δράμημα, ατος (τὸ) [ᾰμ] course, Hdt. 8, 98 ; Eschl. Pers. 247 ; Soph. O.R. 193.
Étym. δραμεῖν, v. le préc. ; cf. δρόμημα.
δράμημα, τό, der Lauf ; Her. 8.98 ; Soph. O.R. 193. Vgl. δρόμημα, u. Lobeck Phryn. p. 618 ff.
δράμημα
-ματος, τό,,also δρομ-
δραμεῖν
- a running, course, a race, Hdt., Trag.