δραχμαῖος
δραχμ-αῖος, α, ον,
- = δραχμιαῖος, Nic. Th. 519.
metrol. que pesa una dracma
φθοΐσκοι
βρῖθος
δραχμαῖος, α, ον, du poids ou de la valeur d’une drachme, Nic. Th. 519.
Étym. δραχμή.
δραχμαῖος, so groß oder schwer wie eine Drachme ; Nic. Ther. 519, 665, öfter. Vgl. Lobeck zu Phryn. 545.