δρύψελον
δρύψελον, bark:
δρύψελον, τό, lit.
- bark: of a leaf, Parth. Fr. 26: δρύψαλα, Hsch.
1 corteza, ralladura
ῥίζης δρύψελα Ποντιάδος
ralladuras de la raíz póntica
2 hoja
δρύψελον, ου (τὸ) rognure ; οὐδὲ δρύψελα, Parth. (EM. 288, 58) pas même des rognures, c. à d. rien.
Étym. δρύπτω.