δυσροητικός
δυσροητικός, leading to ill luck
δυσ-ροητικός, ή, όν,
- leading to ill luck, Arr. Epict. 4.1.58.
sometido a los avatares de la fortuna
δόγματα
δυσροητικός, ή, όν, qui expose à la ruine, Arr. Epict. 4, 1, 58.
Étym. δυσροέω.
δυσροητικός, zum Mißgeschick führend, δόγματα Arr. Epict. 4.1.58.