δυσπρόσωπος
δυσπρόσωπος, of ill aspect
δυσ-πρόσωπος, ον,
- of ill aspect, sour looks, Artem. 3.47, f.l. in Plu. Mar. 15, cf. Men.Rh. p.416 S.
feo, deforme, de aspecto desagradable
ὄμματα
πᾶν γὰρ εἰδεχθὲς καὶ δυσπρόσωπον ὁραθέν
la contemplación de cualquier cosa desagradable y repugnanteop. καλός
glos. a δυσειδής
δυσ·πρόσωπος, ος, ον, d’aspect terrible, Plut. Mar. 15.
Étym. δ. πρόσωπον.
δυσπρόσωπος, von widrigem Ansehen ; Soph. O.C. 287 mit der v.l. δυσπρόσοπτος ; εἴδη Plut. Mar. 15 ; ὄμματα τὰ σκυθρωπὰ καὶ δύσμορφα B.A. 35.
δυσπρόσωπος
δυσ-πρόσωπος, ον
πρόσωπον
- of ill aspect, Plut.