δυσώπησις
I
1 sentimiento de vergüenza c. gen. subj.
πρὸς δυσώπησιν τῶν ἀκουόντων
μετὰ δυσωπήσεως
2 acción de avergonzar, connfundir c. gen. obj.
εἰς δυσώπησιν τῶν διαστρέφειν τοὺς ἄνδρας πειρωμένων
II petición, súplica
πρὸς δυσώπησιν τοῦ θεοῦ
οἱ ... ἐπίσκοποι ταῖς δυσωπήσεσι τινῶν ἀεὶ προσέχοντες
δυσώπησις, ἡ, das Beschämen, die Scheu ; das Erbitten, K.S.