δύσχυμος
δύσχυμος, ill-savoured
δύσχῡμ-ος, ον,
- ill-savoured, Arist. GA 776a30, Thphr. CP 6.12.4.
de sabor desagradable
τὸ λοιπὸν ἁλμυρὸν ... καὶ δύσχυμον
de alimentosδ. τῇ γεύσει
οἱ ... κητώδεις
δύσ·χυμος, ος, ον [χῡ] de saveur (litt. de suc) désagréable, Arstt. G.A. 4, 8, 3 ; Th. C.P. 6, 12, 4.
Étym. δ. χυμός.
δύσχυμος, [χῡ], = δύσχυλος ; Arist. gen.anim. 4.8 ; Theophr.