δυσωπία
δυσωπία, confusion of face, shamefacedness
- confusion of face, shamefacedness, Phld. Lib. p.24 O., Ph. 2.603 (pl.), Plu. Mult. 2.95b; false modesty, ib. Cupid. 528e, al.; cause for shame, ib. QConv. 707e, Cic. Att. 13.33.2; δυσωπίαν habere, to have an ugly look, ib. 16.15.2; τὰς δ. (v.l. δυστροπίας) τὰς ἐν τοῖς διαπορηθεῖσι dub. in Ph. 1.330.
I como sentimiento subjet.
1 desconcierto, confusión
τοῦτο ... ὑποβάλλειν καὶ τὴν περὶ τὰς ὑπουργίας ἀνωμαλίαν καὶ δυσωπίαν
esto sugiere también desigualdad y confusión acerca de las ayudasπρὸς δυσωπίαν τῶν λογικῶν
• turbación o embarazo
προτερεῖν ἢ ἀπολείπεσθαι τοῦ κεκληκότος πρὸς ἕτερον ἔχει τινὰ δυσωπίαν
adelantarse o irse después que el que ha invitado a uno es embarazoso
2 vergüenza
ὅταν δέ τις ὀφείλων χρέος μὴ ἀποδῷ, περιακολουθοῦσιν οἱ παῖδες ἔχοντες θυλάκιον εἰς δυσωπίαν
3 falsa vergüenza, timidez excesiva, condescendencia tít. de un tratado moral de Plutarco, Phryn.160,
οὕτω τὴν αἰσχυντηλίαν μέχρι τοῦ μηδ' ἀντιβλέπειν τοῖς δεομένοις ὑπείκουσαν δυσωπίαν ὠνόμασαν
II como n. de acción
1 insistencia
2 persuasión
τοῦ πλήθους
• disuasión
τιθέντες ... τὸ σημεῖον ... εἰς δυσωπίαν τοῦ ἀγγέλου
poniendo la señal para disuadir al ángel de que no había que matar al primogénito