εἰσίπταμαι
εἰσίπτᾰμαι,
- = εἰσπέτομαι (q. v.).
volar hacia, abatirse sobre
εἰς τὰς κοίλας δρῦς
de un insecto
εἰσ·ίπταμαι, ion. ἐσ·ίπταμαι (ao. 1 εἰσεπτάμην, ao. 2 εἰσέπτην)
1 entrer en volant, avec εἰς et l’acc. Il. 21, 494 ; Ath. 395a ; abs. Plut. Syll. 7, M. 461e ||
2 voler à travers : εἰς τὸν ἀέρα, Ar. Av. 1173, voler dans l’espace ; fig. ἡ φήμη ἐσέπτατο ἐς τὸ στρατόπεδον, Hdt. 9, 100, le bruit se répandit rapidement à travers le camp ; avec un dat. de pers. arriver rapidement jusqu’à qqn, Hdt. 9, 101 ||
➳ Ao. moy. 3 sg. εἰσέπτατο, Il. Ar. ll. cc. ; ἐσέπτατο, Hdt. l. c. Ao. 2, 3 sg. εἰσέπτη, Plut. Syll. 7 ; part. fém. εἰσπτᾶσα, Plut. Ath. ll. cc.
εἰσίπταμαι, (ἵπταμαι), hineinfliegen ; πέτρην Il. 21.494 ; εἰς τὸν ἀέρα Ar. Av. 1173 ; übertr., ἡ φήμη ἐσέπτατο ἐς τὸ στρατόπεδον Her. 9.100 ; ἡ κλῃδών σφι ἐσέπτατο 101 ; περιστερᾶς εἰς τὸν νεὼν εἰσπτάσης Ath. IX.395a.