εἰσιτέον
εἰσιτέον, one must go in
εἰσῐτ-έον,
- one must go in, Iamb. VP 23.105, al.
hay que ir
εἰ. εἴσω δ' ἐστίν
εἰσιτέον, vb. d’εἴσειμι, Jambl.
εἰσιτέον, one must go in
hay que ir
εἰ. εἴσω δ' ἐστίν