εἰσαναγκάζω
εἰσαναγκάζω, to force into
εἰσᾰναγκάζω,
- force one thing into another, Hp. Art. 47 (Pass.).
- 2 constrain, τινά A. Pr. 292 (anap.): c. inf., Pl. Ti. 49a.
1 obligar
τό τε γάρ με ... ξυγγενὲς οὕτως ἐσαναγκάζει
ὁ λόγος ἔοικεν εἰσαναγκάζειν χαλεπὸν ... εἶδος ἐπιχειρεῖν ... ἐμφανίσαι
el razonamiento parece obligar a aclarar una especie difícil y vagaᾄδειν εἰσανάγκασόν με σύ
2 introducir a la fuerza en v. pas.
οὐκ ἠδύνατο ἡ φῦσα ἐσαναγκάζεσθαι
3 recaudar, cobrar
τὸ ἐν τοῖς βυσσουργοῖς [ὂ]ν ὀφείλημα
εἰσ·αναγκάζω [ᾰν] contraindre : τινά, Eschl. Pr. 290, qqn ; avec l’inf. Plat. Tim. 49a, à faire qqe ch.
εἰσαναγκάζω, (hineinzwingen), zu Etwas zwingen ; Aesch. Pr.om, 290 ; c. inf., Plat. Tim. 49a.
εἰσαναγκάζω
fut. άσω
- to force into a thing, to constrain, τινά Aesch.