εἰσακουστός
escuchado o atendido
εἰσακουστόν τε πᾶσιν ἀνθρώποις κηρύττων τὸ σωτήριον Εὐαγγέλιον
τοῦ τοιούτου (τοῦ ἀνθρώπου) κραυγὴ εἰ. τῷ Κυρίῳ
εἰσακουστός, ή, όν [ᾰ] entendu, exaucé de, dat. Bas. 1, 220c.
Étym. vb. d’εἰσακούω.
escuchado o atendido
εἰσακουστόν τε πᾶσιν ἀνθρώποις κηρύττων τὸ σωτήριον Εὐαγγέλιον
τοῦ τοιούτου (τοῦ ἀνθρώπου) κραυγὴ εἰ. τῷ Κυρίῳ