εἰσάλλομαι
εἰσάλλομαι, to spring
εἰσάλλομαι, Ep. 3 sg. aor. 2 ἐσᾶλτο:—
- spring or rush into, ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν Il. 12.438; πύλας καὶ τεῖχος ἐσᾶλτο 13.679, cf. 12.466; πύργον -όμενοι Pi. O. 8.38; later ἐσ. ἐς τὸ πῦρ leap into it, Hdt. 2.66; εἰ. εἰς τὰ τείχη v.l. in X. Cyr. 7.4.4; ἀνακειμένῳ εἰς τὸν αὐχένʼ εἰσαλοίμην S. Fr. 756; [εἰς ἀσκόν] upon a bladder, Eub. 8; ἐπὶ κρατί μοι πότμος εἰσήλατο S. Ant. 1345 (lyr.).
1 saltar c. ac.
ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν
πύλας καὶ τεῖχος ἐσᾶλτο
πύργον ἐσαλλόμενοι
2 c. εἰς y ac. u otro giro prep. caer sobre
εἰς τὸν αὐχέν' εἰσαλοίμην
οἱ δ' αἰέλουροι ... ἐσάλλονται ἐς τὸ πῦρ
ἀσκὸν εἰς μέσον ... εἰσάλλεσθε
• fig.
ἐπὶ κρατί μοι πότμος ... εἰσήλατο
εἰσ·άλλομαι, ion. et poét. ἐσ·άλλομαι (f. -αλοῦμαι, ao. 1 εἰσηλάμην, v. ci-dessous) sauter dans ou sur : τι, Il. 12, 438, 466 ; 13, 679 ; 16, 558 ; Pd. O. 8, 38 ; Anth. 7, 124, s’élancer sur (un rempart) ; ἐς τὸ πῦρ, Hdt. 2, 66, s’élancer dans le feu ; fig. ἐπὶ κρατί τινι εἰσ. Soph. Ant. 1345, fondre sur la tête de qqn, en parl. d’un malheur ||
➳ ἐσάλλομαι, Il. Pd. ll. cc. — Ao. 1, 3 sg. εἰσήλατο, Soph. l. c. ; ἐσήλατο, Il. 16, 558 ; Anth. l. c. Ao. 2 (3 sg. sync.) ἐσᾶλτο, Il. 12, 466 ; 13, 679.
εἰσάλλομαι, (ἅλλομαι), hineinspringen ; πυρὸς κρατῆρας εἰσήλατο, in den Krater, Ep.adesp. (VII.124); ἐς τὸ πῦρ Her. 2.66 ; bei Hom, πύλας, τεῖχος εἰσᾶλτο, Il. 12.466, 13.679, εἰσήλατο τεῖχος 12.438 ; dagegen anstürmen, πύργον Pind. Ol. 8.38 ; εἰς τὰ τείχη εἰσήλατο Xen. Cyr. 7.4.4 ; Plut. Cleom.21 ; ἐπὶ κρατί μοι πότμος δυσκόμιστος εἰσήλατο Soph. Ant. 1326, stürzte auf mich ein. Im aor.2, εἰς τὸν αὐχένα εἰσαλοίμην, Soph. frg. 695.
For Pindar, see also: ἐσάλλομαι
εἰσάλλομαι , aor. 1 ἐσήλατο, aor. 2 ἐσᾶλτο: leap into or at. (Il.)
εἰσάλλομαι
fut. -αλοῦμαι
Epic 3rd sg. aor2 ἐσᾶλτο
aor1 mid. -ηλάμην
- Dep.:— to spring or rush into, c. acc., Il.; ἐσάλλ. ἐς τὸ πῦρ to leap into it, Hdt.