εἰσφρέω
εἰσφρέω, to let in, admit
- let in, admit, Ar. l.c.; στράτευμα D. 20.53:—Med., bring in with one, E. l.c.; also εἰσφρήσασθαι· καυχήσασθαι, μετὰ σπουδῆς εἰσενεγκεῖν, Hsch.
- 2 swallow, Arist. Mir. 831b11.
- II intr, let oneself in, enter, Plb. l.c., Alciphr. 3.53, Jul. Caes. 315a.
I tr.
1 c. ac. de pers. dar paso, dejar entrar
τὸ στράτευμα
ἔπραττεν ὡς ἂν εἰσφρήσοι τὸ στράτευμα τὸ πολέμιον
trataba de hacer entrar al ejército enemigoὡς ἡνίκ' ἂν λέγωσιν, οὐκ εἰσφρήσομεν
porque, una vez que estén hablando, no dejaremos pasar
• en v. med. mismo sent.
τούτους εἰσφρήσεσθαι
2 fig. c. ac. de abstr. introducir c. compl. de lugar o. dat.
σοφισμοὺς ... οὕσπερ εἰσφρῆσαι τετόλμηκας τῇ σεπτῇ Ἐκκλησίᾳ
τοῖς εὐεκτοῦσιν καὶ ἐρρωμένοις ... τὴν ἑαυτοῦ εἰσφρήσας κακόνοιαν
τὴν ἀρχὴν παρὰ τοὺς ἱεροὺς εἰσφρήσαντι κανόνας τῷ ... τῆς βασιλίδος θρόνῳ
• c. pron. refl. introducirse
διὰ τῆς στενῆς ταύτης εἰσόδου εἰσφρήσαντες ἑαυτούς
εἰσφρήσαντες ἑαυτοὺς ... ἐν τῇ ἐμῇ οἰκίᾳ
• fig.
Μοντανὸς δὲ εἰσέφρησεν ἑαυτόν
Montano se inmiscuyó (en esta cuestión)εἰς τὴν τῶν αἱρετικῶν ἐκκλησίαν
• en v. med. admitir
ἔσω τε μελάθρων κομψὰ θηλειῶν ἔπη οὐκ εἰσεφρούμην
II intr. entrar, penetrar
ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν τὸν ἀέρα
ὅταν πλῆθος εἰσφρήσωσιν αὐτῶν (κογχῶν)
(ὁ Χριστός) εἰς τὴν ἁγίαν εἰσέφρησε γῆν
• fig. introducirse, acceder de pers.
εἰσφρήσας τε εἰς τὰ βασίλεια
introduciéndose en la corteεἰς τὸν τῶν κατὰ νόμον καθηγητῶν ... κλῆρον
• penetrar c. violencia, irrumpir c. compl. de lugar
εἰς τὴν πόλιν
εἰς τὸ ἄστυ
εἰς τὸ συμπόσιον
•Cf.
- to let in, admit, Lat. admittere, Ar., Dem.:—Mid. to bring in with one, Eur. The Root φρέω, prob. akin to φέρω, is only found in compos. with δια-, εἰσ-, ἐπεισ-, ἐκ-