εἴσροος
εἴσ-ροος, contr. εἴσρους,
- = foreg. [εἰσροή], Arist. Mu. 393a19.
corriente o flujo de entrada, mar. entrante, influjo
Ὠκεανὸς ... κατὰ τὰς Ἡρακλείους ... στήλας τὸν εἴσρουν εἰς τὴν ἔσω θάλασσαν ... ποιεῖται
τῆς τροφῆς ... εἰς τὸ ἦπαρ
εἴσροος-ους, όου-ου (ὁ) flux, action de couler dans ou vers, avec εἰς et l’acc. Arstt. Mund. 3, 8.
Étym. εἰσρέω.
εἴσροος, zsgzn -ρους, ὁ, das Einfließen ; ποιεῖσθαι, = εἰσρέω, Arist. mund. 3.8.