εὐένδοτος
εὐένδοτος, easily yielding
εὐέν-δοτος, ον,
- easily yielding, γῆ Str. 16.1.9; βύρσα Hippiatr. 8.
- 2 morally weak, Ph. 2.269, al.; τὸ εὐ. Id. 1.153.
εὐ·ένδοτος, ος, ον, qui cède facilement, mou, Str. 740 ; Hippiatr. p. 34, 11.
Étym. εὖ, ἐνδίδωμι.
εὐένδοτος, leicht nachgebend, γῆ, καὶ μαλακή, Strab. XVI.1 p. 740 ; ἤθη πρὸς ἔρωτας S.Emp. adv.mus. 48.