εὐεξέλικτος
εὐεξέλικτος, skilful in manoeuvre
εὐεξ-έλικτος, ον,
- skilful in manoeuvre, Str. 3.3.6.
εὐ·εξέλικτος, ος, ον, qui évolue facilement, Str. 154.
Étym. εὖ, ἐξελίσσω.
εὐεξέλικτος, leicht entwickelnd, die Truppen, Strab. III p. 154.