εὐέντευκτος
εὐέντευκτος, affable
εὐέν-τευκτος, ον,
- affable, Ph. 2.187, Poll. 5.138. Adv. -τως ib. 139.
εὐ·έντευκτος, ος, ον, facile à aborder, affable, Phil. 2, 187.
Étym. εὖ, ἐντυγχάνω.
εὐέντευκτος, umgänglich, Poll. 5.138.