εὐεξέταστος
εὐεξέταστος, easy to criticize
εὐεξ-έταστος, ον,
- easy to criticize, Arist. de An. 408a10.
εὐ·εξέταστος, ος, ον, aisé à vérifier, Arstt. An. 1, 4, 4.
Étym. εὖ, ἐξετάζω.
εὐεξέταστος, leicht zu erforschen, Arist. de an. 1.4.