εὐέπεια
εὐέπεια, beauty of language, eloquence
εὐέπεια, Ion. and poet. εὐεπίη (q.v.), ἡ, (εὐεπής)
- beauty of language, eloquence, Pl. Phdr. 267c; ἐν ταῖς ὁμιλίαις Ph. 2.79; εὐέπειαι λόγων Pl. Ax. 369d; esp. with ref. to sound, euphony, D.H. Comp. 23, al.: coupled with καλλιλογία, Id. Dem. 25.
- II welcome words, S. OT 932 (cf. εὐεπής II).
εὐέπεια, ας (ἡ)
1 talent de parole, éloquence, Plat. Phædr. 267c ; DH. Dem. 25 ; au pl. Plat. Ax. 369d ||
2 bonne parole, parole de bon augure, Soph. O.R. 932.
Étym. εὐεπής.
εὐέπεια, ἡ, Wohlredenheit, Plat. Phaedr. 267c ; oft bei Dion.Hal. Bei Soph. O.R. 932 freundliche oder Glück bedeutende Rede, Schol. ἡ καλὴ φράσις.
εὐέπεια, ἡ,
- Ibeauty of language, eloquence, Plat.
- IIkind words, Soph. from εὐεπής