εὐγηθής
εὐγηθής, joyous, cheerful
εὐγηθ-ής, Dor. εὐγᾱθ-, ές,
- joyous, cheerful, E. HF 793 (lyr.).
*εὐ·γηθής, seul. dor. εὐ·γαθής, ής, ές [ᾱ] réjouissant, agréable, Eur. H.f. 792.
Étym. εὖ, γηθέω.
εὐγηθής, *εὐγηθής, nur in der dor. Form εὐγαθής.
εὐγηθής
εὐ-γηθής, ές
γηθέω
- joyous, cheerful, Eur.