εὔγηρυς
εὔγηρυς, sweet-sounding
εὔγηρυς, υ,
- sweet-sounding, ἀοιδά Ar. Ra. 213 (lyr.), cf. Opp. H. 5.617.
εὔ·γηρυς, υς, υ, au doux son, Ar. Ran. 213 ; Opp. H. 5, 617.
Étym. εὖ, γῆρυς.
εὔγηρυς, υ, wohl, laut tönend, Ar. Ran. 214 ; Opp. H. 5.617.
εὔγηρυς
- sweet-sounding, Ar.