εὐγήρως
εὐγήρως, (adj.) aging well, thriving in old age
εὐγήρως, ων,
- enjoying a green old age, Arist. Rh. 1361b28, Call. Epigr. 40.6 Pf., Epigr.Gr. 223.2 (Milet.), Ph. 1.515, al.: nom. pl. εὔγηροι Hp. Vict. 1.32, Arist. HA 615a33: neut. εὔγηρα Hp. Art. 58.
εὐγήρως, von glücklichem Alter, ὁ, der glückliche Greis, Arist. rhet. 1.5 u. Sp.