εὐκαθαίρετος
εὐκαθαίρετος, easy to conquer
εὐκαθ-αίρετος, ον,
- easy to conquer, Th. 7.18 (Comp.); easily exhausted, δυνάμεις Herod.Med. ap. Orib. 5.30.11; unstable, τύχη, πρᾶγμα, Vett.Val. 175.30, 212.21.
εὐ·καθαίρετος, ος, ον [ᾰθ] facile à renverser, à conquérir, DC. 47, 37 ||
Cp. -ώτερος, Thc. 7, 18.
Étym. εὖ, καθαιρέω.
εὐκαθαίρετος, leicht herunterzureißen, zu überwältigen, Thuc. 7.18, im Komparat.; auch Sp., wie DC. 47.37.
εὐκαθαίρετος
εὐ-καθαίρετος, ον
- easy to conquer, Thuc.