εὐκάρδιος

εὐκάρδιος, ον, (καρδία)

• stout-hearted, S. Aj. 364 (lyr.), Ph. 535, Chrysipp.Stoic. 2.247, etc.; of a horse, spirited, X. Eq. 6.14. Adv. -ίως with stout heart, E. Hec. 549, D.H. 5.8, J. AJ 12.9.4, BJ 7.8.7.
• • II good for the stomach, Diocl. Fr. 120 (Comp.), Ruf. ap. Orib. 5.11.3 (Sup.), Xenocr. 8.
  • • 2 good for the heart, restorative, cordial, Hp. Aff. 41, 54, Alex.Trall. Febr. 4.

εὐκάρδιος, gutes Herzens, mutig, standhaft, Soph. Phil. 531, Schol. καρτερικός ; neben θρασύς Aj. 357 ; Eur. Hec. 579 ; ἵππος Xen. Eq. 6.14 ; Sp. – Bei Hippocr. = magenstärkend.
• Adv. εὐκαρδίως , Eur. Hec. 549 ; τὴν συμφορὰν φέρειν Dion.Hal. 5.8.

εὐκάρδιος εὐ-κάρδιος, ον καρδία

• good of heart, stout-hearted, Lat. egregie cordatus, Soph., etc.; of a horse, spirited, Xen.:—adv. -ίως, with stout heart, Eur.