εὐμενικός
εὐμενικός, like the εὐμενής
εὐμεν-ικός, ή, όν,
- like the εὐμενής, of persons, Arist. VV 1251b32; διόρθωσις Plb. 12.7.6.
εὐμενικός, ή, όν, disposé à la bienveillance, Arstt. Virt. et vit. 8, 2 ; Pol. 12, 8, 6.
Étym. εὐμενής.
εὐμενικός, ή, όν, wohlwollend, freundlich ; Arist. virt. et vit. 1251b32 ; Pol. 12.8.6.