εὐσχημονέω
εὐσχημονέω, to behave with decorum
εὐσχημον-έω,
- to behave with decorum, Pl. Lg. 732c, Men. Mon. 646, Phld. Rh. 2.281 S., PSI 5.541.5.
εὐσχημονέω-ῶ, avoir ou prendre un extérieur honnête, convenable, Plat. Leg. 732c.
Étym. εὐσχήμων.
εὐσχημονέω, ein εὐσχήμων sein, den Anstand beobachten, Plat. Legg. V.732c.