εὐσωματώδης
εὐσωμᾰτ-ώδης, ες, = sq., Arist. Pr. 869b14 (Comp.).
εὐ·σωματώδης, ης, ες [ᾰ] robuste, dont le corps a belle apparence, Arstt. Probl. 2, 31, au cp. -έστερος.
Étym. εὖ, σῶμα, -ωδης.
εὐσωματώδης, ες, wohlbeleibt, im comp. εὐσωματωδέστερον Arist. Probl. 2.31.